
ik ben geen kunstkenner, heb geen favoriete schilder of stijl, wat mij stil maakt, wat mij raakt daar gaat het om!
zo viel ik een keer stil bij Delvaux in het museum aan de kust en ontroert mij wat Bert de Beul maakt. Berlinde de Bruyckere en haar ‘dekenmensen’, ze zijn zo kwetsbaar mooi net als de portretten van Patrick de Spiegelaere…
Zachte herinneringen aan het o zo mooie Rodin museum en het erg kleine Van Gogh museum in Parijs. Die torenhoge zwarte spin ‘Maman’ van Louise Bourgeois boven het graf van Ensor, maar ook de passie en het woeste in de boxers van Sam Dillemans
zo hou ik ook van Johannes Vermeer
we schrijven 17de eeuw…
schilderijen uit die tijd zijn de films van vandaag, ze dateren een deeltje van het leven.
elk beeld is code, zo ook toen.
De Lairesse toonde in zijn Groot Schilderboek het hoe en wat wanneer je een glas schilderde.
Wyst de verschillende manierlykheid in het aanvatten van een glas aan: de een grypt het met de volle hand, No. 1. En den andere vat het met weinig meêr manierlykheid onder aan. No. 2. In tegendeel ziet men No. 3. als een Vorstin, een kelk met de toppunten haarer drie vingers houden, terwyl zy de pink voorzichtig op een aangename wyze van het glas ligt. Wederom ziet gy No. 4. een Staatjuffer verbeeldende, op een beschroomde wyze, uit vrees voor storting het zelve wel behendig, doch niet zo bevallig aanvatten. Een Vorst wederom No. 5. vat het zelve, behendig en voorzichtig onder aan de voet.
Het meisje met het glas wijn als geschilderd scenario?
Man ziet een knap meisje en gaat op zoek naar hoe haar te verleiden. Onder het motto ‘diamonds are a girl’s best friends’ biedt deze heer zijn dienstbode een glas wijn aan. Een vloeibare verleiding die dit meisje aanvaardt en volgens mij weet ze behoorlijk goed waar ze mee bezig is
En niets nieuws onder de zon …
hedendaags psycholoog Glenn Wilson stortte zich in het uitgaansleven, “bestaarde” zo’n 500 cafégangers en kwam tot volgende conclusie; de manier waarop je je glas vasthoudt vertelt veel over je persoonlijkheid
Haantje: gebruikt een flesje en maakt hier weidse gebaren mee, zijn manier om dominant aanwezig te zijn
Braller: Drinkt alleen uit groot formaat en zwiept deze op agressieve wijze heen en weer.
IJskoningin: Laat, door haar glas overdwars voor haar lichaam te houden, zien niet aangesproken te willen worden.
Roddeltante: Gebruikt haar glas om standpunten mee te onderstrepen.
Muurbloempje: houdt haar glas beschermend vast. Ze laat steeds een klein slokje als redmiddel in een sociaal moeilijke situatie.
Flirt: Meestal een vrouw, houdt haar glas losjes vast en speelt ermee.
Pleziermaker drinkt meestal van de fles en houdt die losjes vast. Neemt kleine slokjes om geen kans te verliezen in te pikken op het gesprek.
Playboy gebruikt zijn glas op een tactische en zelfverzekerde manier om te krijgen wat hij voor ogen heeft.
Ik heb mijn glas al op alle mogelijke manieren vastgehouden, ik hou het erop dat ik even eclectisch ben in mijn drinken, mijn kunst kijken en mijn zijn …
maar mooi vind ik het, hoe wijn steeds weer emoties oproept!
Schitterende lectuur en waartoe een schilderij van Vermeer al kan leiden. Ik ga toch eens opletten hoe mijum wijnvriendjes (en ikzelf) hun glas vasthouden
.
En wat met de eeuwige commentaar dat je een glas wijn bij de steel moet houden (sowieso onmogelijk bij mijn riedel O’s)?
btw: gaan kijken! de tentoonstelling van stephan vanfleteren in Wintercircus Mahy, Lammerstraat 11, 9000 Gent – nog tot 08/01/2010
maak er een kort en krachtig 2010 voornemen van, want ze ontroerde me tot in de toppen van mijn tenen
en als je deze blog graag leest, dan ga je er onwaarschijnlijk van genieten