met een rood steeltje

zondag
niet zo één van die zomerse

zondag
zo één van die net niet-witte-winterse
koud buiten, maar mooi
zeker als een zongouden deken over winters kaal wordt gespreid

ik ben geen wintermens
weemoed en melancholie nestelen zich dan

keldergeluk dan maar
italiaans
en niet de verpakking maar de naam verleidt me
refosco dal peduncolo rosso

tenuta pinni
ik heb het geluk gehad de 2 pinni-broers te ontmoeten
de ene stroef en gesloten, maar met pretoogjes
de andere iets minder stroef en gesloten, maar met italiaanse elegantie
wat zegt dat over hun wijnen?

ook bij deze refosco
moet je voorbij die typisch mannelijke stroefheid
lukt het me deze keer, zachtjes walsend doorheen die geslotenheid te raken?

in de wijngaard herken je deze druif aan de rode steeltjes
in het glas vind je diepdonker rood
zwart fruit dat in toom wordt gehouden door hout
glaswarmte neemt de plaats in van kelderkilte
en mineraliteit geeft al die kracht wat elegantie

voorzichtig verschijnt er een twinkeling in mijn ogen
nog wat stroef, ja
maar lekker om zo afscheid te nemen

van het weekend…

alle technische details van deze wijn gelinkt