wild van wit

Versta me niet verkeerd, ik ga met veel goesting overstag bij een glas rood, maar ik ben ook wild van wit.

Franse “colère”
In ‘t Frans kom je dan uit bij sauvignon blanc als schuilnaam voor sauvage blanc.

Deze druif kent zijn hoogtepunt in Frankrijk.
Sancerre is de naam die je onthoudt als je chichi wil klinken in een rondje wijnkenners. Blingbling kennis nog een hakje hoger tonen? Drink dan alleen nog maar pouilly-fumé, maar ze

• komen allebei uit de loire streek
• zijn allebei van de sauvignon druif
• en hebben allebei soms wat last van een al te grote naambekendheid en de daarbij horende prijskaartjes

Ik hoor het u denken, ze is niet in kerststemming… tja, ik ben niet zo’n franse drinkster en bekentenis: ik ben slecht in het onthouden van namen.

Waar een wil is, is wit wild
… en dat geldt ook voor deze druif.

Nieuw Zeeland zette de sauvignon blanc met een behoorlijk stevige up yours richting oude wereld op tafel. U heeft The Lord of the Rings gezien! Dan heeft u ook dit prachtige eiland gezien… als u tenminste de beeltenis van Liv Tyler  even uit uw gedachten wist.

Deze druif voelt zich in Marlborough op het Zuidereiland absoluut in haar nopjes. En weet je wat, de aanplant van sauvignon blanc daar is jonger dan schrijfster van dit stukje…
Dat geldt ook voor het drinken van deze wijnen, doe het als ze jong zijn. Dan zullen ze je geurcentrum in je hersenen overspoelen met herinneringen aan vers gemaaid gras, een sappige dot citrus die je mond zal voorbereiden op de messcherpe zuren en mineraliteit die je zal terugvoeren naar witte kiezelstranden.
En zo, bezorgt deze uitbundige frisheid je een flashback naar kraakverse zomerse ochtenden.

Ik hoor het u denken, ze is niet in winterstemming… tja, ik ben niet zo’n hiphiphoi sneeuw en kou en bekentenis: ik ben slecht in het voldoen aan conventies als “in de winter drink je rood”.

Nieuwe wereld sauvignon is fruitiger en net iets zoeter dan de oude wereld versies. En al hou ik van die enthousiaste, vaak ongecompliceerde Nieuw Zeelanders, erg fijne herinneringen heb ik aan die ene italiaan die steeds weer discussie uitlokte, van een welgemeende BAH tot een absolute HMMM. Want ook dat vind ik fijn aan wijn, de discussies die sommige glazen uitlokken!

Wat de Stenen Kat van Appel betreft, ze doet me denken aan sauvignon blanc;  mineraliteit en een geur die je liever niet herkent! Of zoals Oz Clarke het ooit poëtisch uitdrukte  ‘Cat’s Pee on a Gooseberry Bush’.