@foto
En daar zaten we dan
met onze mond vol tanden, tong en wijngedruis.
Moest u niet mee zijn kijk dan even bij
Blind geproefd
Het moest ervan komen. Na een aantal karaffeer discussies namen we de handschoen op. Hadden we gelijk om wijnen niet te willen “verluchtigen”?
Bart vroeg me de flessen voor de proefavond Caraffé ou non-caraffé door elkaar te zetten, zodat hij absoluut niet wist welke nu de gekaraffeerde versie was en welke de ongeschonden.
En bij de eerste 2 glazen kozen we
- in tegenstelling tot de volledige wijnclub -
voor de gekaraffeerde versie…
Daar zaten we dan, we hadden er toen mee moeten ophouden 
Glazen 3 en 4 was de Argentijnse malbec in niet en wel gekaraffeerde volgorde,
daarop volgend een Australische shiraz in wel en niet gekaraffeerde linie.
Het verschil tussen de 2 versies malbec was zo groot, dat Bart een tijdje dacht dat 3 en 5 dezelfde wijn bevatten.
De gekaraffeerde malbec had veel meer zuren en tannines dan de net-uit-de-fles versie.
Heb ik last van waanideeën, rode olifantjes, kan het zo’n verschil ?
Navraag bij onze in onzekerheid verkerende wijnmeester leverde echter hetzelfde antwoord op… Ja zei die, beduidend meer zuren en tannine in glas 4(K) dan in glas 3.
Onze blindproevers
Het knappe was dat onze voltallige wijnclub de juiste 3-4 / 5-6 combinatie maakte. Al waren de meningen verdeeld over welke zijn doorluchtige hoogheid was en welke niet. Maar bijna unaniem kozen ze voor de gekaraffeerde versie als zijnde de lekkerste, meer versmolten, zachtere tannine was het argument voor keuze 4.
De vraagtekens sprongen uit mijn ogen… serieus?
Hoe komt het dat voor mij/ons net dat glas stroef overkwam door teveel tannine?
Is het de invloed van Sybille, onder wiens hoede we getraind worden op zuren en tannine in wijn proeven… No lo so!
Maar het verbaasde me toen en nu nog steeds. Vreemd hoe ieder toch weer totaal “anders” proeft.
Het credo van onze voorzitter indachtig ‘iedereen heeft altijd gelijk’ is weer maar eens aangetoond.
En fijn vind ik dat, ‘t zou maar saai zijn als we het altijd met elkaar eens zijn. Al was ik wel blij met die ene gelijklopende ziel
Uiteindelijk vonden we, die hevige tegenstanders van karafferen, dat 2 van de 4 wijnen baat hadden bij wat luchttoevoer. De bordeaux (2005) en de shiraz (2006) bleven overeind (en meer) na de overgietsessie. Al was ik na een halfuurtje glasgewenning niet echt meer overtuigd van die bordeaux… hij was echt alles kwijt.
Het volledige verslag vindt u bij DBW!
Om aan detail-liefhebbers te voldoen:
- Bordeaux Chateau Colombier – Monpelou 2005 / gekaraffeerd die dinsdag om 10:00 en terug in de fles gegoten om 18.00 – wel in een koele omgeving laten open komen.
- Malbec Don David 2008 uit Argentinië / gekaraffeerd de dag voordien ‘s avonds en 24 uur later terug in de fles gegoten.
- Shiraz Bishop van Ben Glaetzer 2006 / ter plaatse gekaraffeerd en dadelijk weer in de fles gegoten.
- En we proefden ook nog een Maréotis 2006 van Viret, Zuidelijke Rhône / ter plaatse gekaraffeerd en zo’n 2 uur later terug in de fles gegoten en dadelijk uitgeschonken in de glazen.
gespuwd