Duur
Dat zouden de meeste van mijn vrienden zeggen over flessen met prijskaartjes tussen de €17 en €30… PER fles! En ook al steeg mijn wijnbudget met de jaren, dit zijn bedragen waar ik toch ook langer over nadenk dan – “meenemen die fles”.
Op de proeftafel
Vandaag proefde ik er heel wat van dat kaliber. We speelden de finale van de Commanderijcup met ons klein en gek wijnclubje. Het budget: maximum €100 voor 4 verschillende flessen.
Echter, geen enkel glas kon me echt bekoren.
- Was het teveel ochtendstond – om 8 uur je bed uit op zondag, en dat voor iemand die sowieso al gebukt gaat onder een ochtendhumeur?
- Was het teveel geweld in elk glas – want er waren wel een aantal blockbusters bij, en dat voor iemand die strak en elegant en beheerste passie in haar wijnvocabularium heeft.
Bij het eten
Zo’n 16 glazen later schoven we aan voor een winterbbq vergezeld van meegebrachte flessen (lees St Etienne’s pleidooi). Hier en daar kwam er lekker vloeibaars bij het eten. Vergeef me, namen heb ik niet genoteerd en ik ben geen labeldrinkster.
Er was een barbera d’asti die me deed genieten, een douro die ik kende en steeds pleziert, een languedoc die deed glimlachen.
In de auto huiswaarts vroeg ik me toch wel af, ben ik dan echt zo’n verwend nest geworden? Een veelvoud aan dure wijnen, en amper een paar konden me bekoren.
In vertrouwd gezelschap
Toch werd deze dag erg lekker afgerond, Peter nodigde Bart en mij uit op een kleine afterparty bij hem thuis! La quadratura del cerchio van Roberto Cipresso en een Spätburgunder van Hex Von Dasenstein lieten me weer maar een keer tot in de toppen van mijn tenen genieten. Het waren dan ook 2 toppers die onze gastheer uit zijn kelder haalde.
En toch, hoeveel invloed heeft gezelschap op het drinken van een glas? Bart en Peter, de mensen van wijnclub Amici koppelden me eerder die dag aan beide heren, zijn dan ook mijn 2 “oer-wijn-mannen”. Het zegt veel over hoe vertrouwd ze me zijn. Door hen heb ik de wijnmicrobe te pakken gekregen en in hun aanwezigheid voel ik me telkens weer als de kers in een mon-cherieke.
Ik vraag het me af, napratend aan een tafel, knap gemaakte wijnen en omarmend gezelschap… Wat doet dat met je drink-ervaring?
Wat denken jullie, hoeveel % invloed heeft het gezelschap op het glas … 
?
Je stelt jezelf eigenlijk twee vragen:
1) Betekent een goed ingevuld prijskaartje een goede fles?
2) Beïnvloed het soort gezelschap me bij het proeven?
Mijn antwoorden: 1) Nooit ofte never. Ik heb al rommel geproefd van 300 EUR/fles, met een grote naam in zwierige letters erop. Zoals het cliché wil: prijs zegt alleen iets over de marktwaarde, niets over wat er in de fles zit; 2) Ja. En nog wel heel erg ook. Alhoewel je een slechte wijn nooit goed gaat vinden. Dikwijls zijn je beste wijnkameraden ook wijnkameraden die een gelijkaardige stijl of stijlen kunnen appreciëren. Ik ben er zelf wat over aan het schrijven, maar dan in een heel andere context …
“amaronese”
grazie voor het woordje, je hebt absoluut gelijk wat 1 betreft, toch denk ik nog al te vaak dat het verschil in centen toch wel ergens een beetje moet/mag geproefd worden – maar ik ben nu eenmaal ook een “moeilijke (en verwende?) klant”
2 da’s waar, dat van die kameraden en stijlen
en ik kijk naar dat schrijfsel!
Marktwaarde die dan toch wel weer verband houdt met de kwaliteit…
Maar dat het ‘kader’ veel doet bij een wijn, bij een ‘smaakervaring’… uiteraard!
Is dat zo? Houdt marktwaarde verband met de kwaliteit? Dat durf ik sterk te betwijfelen. Denk maar aan bv. goede sherry’s. Daar betaal je in vergelijking met de kwaliteit (en de kost om die kwaliteit te leveren [grotendeels ook 'tijd', btw]) bijzonder weinig voor. Er zijn zo heel wat voorbeelden te vinden.
Natuurlijk, je zal voor bv. € 4/fles geen supergeweldige (bewaar)wijn vinden, maar dat heeft eerder te maken met de verschillende niches binnen de markt, die je eigenlijk niet mag vergelijken.
Oei precies een teleurstellende ervaring? Natuurlijk dat gezelschap en sfeer zeer belangrijk zijn en invloed hebben. Hopelijk was je dan tijdens de Italië-degustatie van VigneLier niet in te hoge sferen en kon de ‘Gold label’ toch nog bekoren tijdens de cup?
“als de kers in een mon-cherieke”, prachtig Kaat!
Nous sommes tous des snobs, madame Kaat, die zelfs hun neus ophalen voor een fles van 50 euro want niet naar ons goesting. I love it.
als je DAT maar weet
gisteren toevallig dit artikel – ‘i think w’ re all just a little bit of shit’ gelezen … en ik kon niet anders dan
1. vloeken, want ik wou daar ook een blogje over plegen
2. heel de tijd “ja” zitten knikken
…
“Talk to enough wine bloggers and you will hear, over and over again, how while we all comment on wine, talk about our and others’ appreciation of it, that everything boils down to subjectivity”
Schitterend artikel, thx voor de link!
Mmm, ik vond dat er op de Commanderijcup ook veel blockbusters waren maar OOK fijne wijnen. Voor mij zijn dat geen tegengestelden, maar eerder complementen. Een wijn kan flauw en boers zijn, flauw en fijn, stevig en boers, en stevig en fijn. In die laatste categorie zit voor mij bv de Pannobile van Heinrich, meegebracht door de collega’s van Meetjesland en terecht!
Dat er GEEN verband zou zijn tussen wijn en prijs, dat is toch wel wat kort door de bocht. Inderdaad, ik ken wijnen van een euro of tien die moeiteloos bepaalde andere wijnen van tien keer zoveel kloppen. Maar als je blind proeft (en welke wijnliefhebber doet dat niet) dan merk je toch vaak dat het prijsverschil ergens een effect heeft. En neen, meestal kan je niet zeggen “die wijn is twee keer zo duur, dus is hij ook twee keer zo lekker” (wat een nonsens feitelijk, alsof een Porsche van vijf keer de waarde van een Fiatje ook vijf keer zo snel zou kunnen rijden). Maar ik dwaal af. Wijn en prijs? Het verband is zeker niet eenduidig. Je moet ook appelen met appelen vergelijken, bijvoorbeeld als je het over sherry hebt moet je niet beweren dat die beter is dan pakweg een dure bourgogne. Dat zijn namelijk twee totaal verschillende producten. Je kan wel het ene lekkerder vinden dan het andere, en je kan beide in hun eigen categorie wel vergelijken zodat je een iets objectievere rangorde kan maken, en ze op die manier tegen elkaar afzetten.
Het leerrijke aan de commanderijcup was dat we wijnen kregen uit totaal verschillende landen en streken met heel verschillende druiven en dat ieder zijn best had gedaan om mooie wijnen te vinden. En dat was, ondanks wat Kaat hierboven schreef, goed gelukt. Alleen: op zulke wedstrijden pak je gemakkelijker uit met een blockbuster zoals onze Flecha, de fijnere zoals de Hex drink je met goede vrienden en om te genieten. Waarmee de meest prangende vraag ook beantwoord is: maken het gezelschap en de omstandigheden een verschil? Zeker en vast.
@ Peter
Wijn en Prijs heeft niets, maar dan ook niets met kwaliteit te maken. Prijs wordt bepaald door vraag en aanbod.
By the way dit geldt voor alle producten.
OK, iemand zou kunnen poneren dat het aanbod bepaald wordt door de kwaliteit. Interessant natuurlijk, maar de vraag blijft dan uiteraard wie bepaalt deze. We weten allemaal dat in de wijnwereld bepaalde wijngoeroe’s door middel van een arbitraire score het aanbod rechtstreeks bepalen. 90+ is bingo. En dat men wetenschappelijk en statistisch de scores kan in vraag stellen, daar ligt niemand wakker van; meer hierover: http://sdebacker.skynetblogs.be/post/7456214/3-maal-lap
St Etienne: ik beweer niet dat de kwaliteit een OORZAKELIJK verband heeft met de prijs van wijnen. Wel dat de corellatie niet-negatief en niet-nul is, tenminste als je in één categorie proeft, blind, en de wijnen op zuiver toevallige wijze kiest.
Overigens: ik heb zelf een tijdje geleden voor Ken Wijn-magazine een onderzoek gedaan naar prijsstijgingen van margauxwijnen nav de parkerscore en dat verband is inderdaad opmerkelijk. Het ging over de jaargangen 2003 en 2004 van de subtop. Ik citeer mezelf:
Ik hoor het de wijnverkoper nog zuchten: “als een wijn 89 scoort bij Parker, krijg ik hem aan de straatstenen niet verkocht, en als hij 90 haalt, kan ik er maar niet voldoende van aanslepen.” Voldoende om te spreken van een Parkereffect, waarbij men bedoelt dat de meest gereputeerde (en vaak ook verguisde) wijnschrijver van de wereld een enorme invloed op de markt heeft.
Voor de bewuste jaargangen 2003 en 2004 in Margaux klopt dat alleszins: de bijgaande grafiek geeft de prijsstijging aan voor een 24-tal margauxwijnen, naargelang de score die Parker erop kleefde. Over het algemeen stijgen de prijzen dus in verhouding met de Parkerpunten, al zijn er uitzonderingen zoals du Tertre 2004, die van Parker een magere 88 toegekend krijgt maar wel in prijs verdubbelde, en Prieuré-Lichine 2004 die een stabiele prijs kende ondanks de Parkerwaardering van 90/100.
Het is enerzijds jammer dat topwijnen hoe langer hoe duurder worden. Maar anderzijds geeft het de wijnliefhebber de kans om koopjes te doen wat betreft prijs/kwaliteit. Het verschil in de mond tussen een wijn van 89 op 100 en één van 90 is immers klein of onbestaande, het verschil in de geldbeugel kan daarentegen groot zijn…
Dag Peter. Vooreerst, ik heb net jouw blog ontdekt. Wow, zeer indrukwekkend en zeer leuk gemaakt. Ik kende deze nog niet en ik dacht trouwens dat jij een andere Peter was (ook met een blog, met nick name PVO).
Voor de rest begrijp ik zeer goed wat je zegt in jouw 2de deel, maar ik heb al een paar keer jouw eerste antwoord herlezen en ik begrijp het niet helemaal: “de kwaliteit een OORZAKELIJK verband heeft met de prijs van wijnen. Wel dat de corellatie niet-negatief (OK) en niet-nul (?) is, tenminste als je in één categorie proeft, blind, en de wijnen op zuiver toevallige wijze kiest (??).”
Het zal het bloed in mijn alcohol wel zijn…
St.
@ st etienne
jij kent deze peter nog niet… daar zullen we ne keer iets aan moeten veranderen! kom een keer naar een proefavond van den bloeyenden wijngaerdt, dan kunnen we dat euvel ook een keer verhelpen. of… we hebben nu dinsdagavond een ken wijnsessie – enthousiastelingen altijd welkom, kijk een keer op http://www.commanderij.org
@ St Etienne
Dat prijs enkel bepaald zou worden door vraag en aanbod zou maar al te leuk zijn.
Wijn blijft natuurlijk eerst en vooral een economische bezigheid en zo zijn een aantal beslissingen in de wijngaard al rechtstreeks van invloed op de prijs, denk maar aan rendementen
van 120 hl/ha versus 25 hl/ha, groene oogst versus alles mooi laten hangen, manueel oogsten versus machinaal oogsten. Allemaal beslissingen die zich zullen
vertalen in de prijs, zelfs als er nog geen vraag is.
Verder te bediscussiëren bij een goed glas wijn in goed gezelschap.
k moet toch ne keer testen of dezelfde wijnen in goed gezelschap anders smaken dan in “slecht” gezelschap…
mogen jullie allemaal het goede gezelschap zijn!
Dan blijft natuurlijk de vraag wie het slecht gezelschap zal zijn (ik wil alvast niet uitgenodigd worden na de proeverij met het goed gezelschap
).
Ik proef liever wijn in gezelschap van ellendelingen… dan weet ik tenminste dat het de wijn is die ik zo goed vind