Als de avond valt,
kan je hem oprapen
en er vaak nog iets
moois mee doen.
Je kan hem bijvoorbeeld
in een wijnfles stoppen
(met de avond kan je dat),
hem ontkurken
en zeggen dat de afdronk
zeldzaam fluwelig is.
Of je kan hem gebruiken
als leestafel,
waarop boeken zo zacht
openslaan.
Zelfs als komma
is hij nog dienstig:
een korte adempauze
voor het begin van
iets nieuws.
Verdraaid eigenzinnig
Omarmen deed ik het, die letter V.
De V van Vrouwen en wijn, de voorgenomen uitdaging. Maar zoals dat gaat met vrouwen, grillig als ze zijn 
Vandaag heb ik er geen zin in. Vandaag was hectisch met ditjes en datjes en moetjes en wasjes en …
Al ‘t jonge mannelijke geweld in huis verkeert in dromenland. De echtgenoot is met mannelijk geweld uit de buurt wat vaderlijke plicht gaan vervullen.
Ook hier valt stil de avond. Naast me, een fles Refosco van Tenuta Pinni en met hogerstaand gedicht in mijn hoofd dwaal ik door mijn wijngeheugen op zoek naar een verhaal voor die V…
Verdwaald in gedachten
Dat is het! De V van Verhalen en hoe die kunnen Verleiden, net als wijn. De reden ook van het ontstaan van deze blog. Want ik hou van het aaneenrijgen van woorden tot zinnen tot kleine verhalen.
Wijn
Wijnen die verhalen in zich verbergen en je daar stilletjes van laten genieten, slok na slok.
Zoals die Marèotis van Viret, die steeds weer van gedaante wisselt, je dan weer verleidt met donker fruit, je hier en daar wat warme kruiden geeft en je plots overspoelt met stenige elegantie…
Fles
Flessen die, al zijn ze leeg, gezellig samen troepen en nog nagalmen van een vrienden samenzijn. Leeg en tegelijk gevuld met schaterlachen en uitbundige discussies.
Kurk
Een verdwaalde kurk in mijn handtas die herinneringen oproept aan proeverijen die al walsend van genietingen fluisteren.
Glas
En die Refosco die nu naast me staat… die vertelt een verhaal waar mijn liefde voor Italië in thuis hoort, en tegelijk herinnert elke slok aan een verloren gegane vriendschap. Toch fluistert dit glas over hoe alles weer beter wordt en elk leven weer een nieuwe en fijne balans vindt.
Verhalen en wijn…
Zoveel glazen, zoveel herinneringen, zoveel vrienden!
U begrijpt dat ik het eens ben met de uitspraak van Robert Louis Stevenson; ‘Wine is bottled poetry’!
@foto
Ik zou die lege flessen met schaterlachen en uitbundige discussies terug kurken en in je kelder leggen om op één van die duistere herfstdagen te ontkurken en opnieuw te genieten. Wijn en verhalen het blijft toch onlosmakelijk met elkaar verbonden. En altijd mooi dat een grillige vrouw ons daaraan herinnert (alhoewel ik wel nieuwsgierig ben naar die post van vrouwen en wijn).
@winehack die vrouwen en wijn post is voor een meer rebelse periode in de maand, ooit nog wel een keer dus.
Mooie post Kaat. Recht in de poëtische ziel geraakt. Misschien is dat wel een mooie analogie. Hhier zaten we dus aan hetzelfde te denken blijkbaar – maar ik ben meer een prozamens, een mens van lange ademtochten, uitgestelde climaxen, onverwachte zijplots, … . En toch, soms kan wijn een haiku zijn, een elegie, een Shakespereaans sonnet, een sarcastisch hekeldicht, … zo veel nog te ontdekken en altijd weer anders. Zalige passie.
Ik voel een beetje melancholie in je post en die past wonderwel bij de eerste bewging van de 2de van Brahms die hier opstaat.