
Grabbel-lees
In onze bibliotheek staat een grabbelbak vol afgevoerde boeken.
Zo nam ik er een tijdje geleden ‘le rouge et le noir’ van Stendhal mee, om het gat in mijn cultuur te vullen en onze boekenkast nog meer uit zijn voegen te laten barsten. Maar de luttele som van 50 cent per boek veegt elke verstandelijke beslissing moeiteloos weg.
Een tijdje geleden moest ik me inhouden om geen rondedansje te maken daar voor die bak…
Eén van mijn grootste frustratie als boek en wijnliefhebster is dat de combinatie van deze 2 liefhebberijen zelden een dieet waardig zijn. En ik begrijp het wel. Liefde voor wijn laat zich niet insnoeren in 12 bij 8 centimeter achterzaklees.
Wijn-lees
Maar het bestaat!
‘Jiehaa’ ging er door mij heen toen in die grabbelbak op een wijngids van Oz Clarke “afgevoerd” prijkte. Wegwijs in de wijnen van de wereld op 18 bij 10 centimeter… ideaal voor in mijn handtas!
Ok, het boekje is gedateerd – 1993.
Maar wijngebieden en druiven zijn niet zo erg veranderd sindsdien. Ik vermoed dat scheurebe nog steeds een kruising is tussen riesling en sylvaner, Gaja blijft de pionier die de wereld wakker schudde voor Piëmonte en Rosso zal ook nog wel het italiaanse woord voor rood zijn.
En toen,
toen was er 15 maart
- “tu quoque, mi fili” waren op de iden van maart de laatste woorden van Julius Caesar
- Christoffel Columbus keerde op die datum terug na zijn nieuwe wereld ontdekking
- in nog een ander jaar ging The Godfather die dag in première
en deze dame
deze “dame”
werd een dagje ouder…
100%-lees
Van druif tot dronk van Nicolaas Klei kwam uit cadeaupapier met strik en weet je wat?
‘t Is zo’n 15 bij 10 centimeter… perfect voor in mijn handtas en als het weer een beetje tegenzit past het al evengoed in mijn jaszak.
Reizende wijnwoorden en 100% contentement!
itchy-comments, spuw gerust mee