de sommelier & de kok

Deze jamsessie ligt al een tijdje achter ons en dit postje bleef maar ongeschreven.
‘t Is dan ook moeilijk om een zo fijne en verrassende ervaring in woorden om te zetten.
Helemaal als een ‘heilige’ reeds een uitgebreide en lippensmakkende herinnering schreef.

vrienden
Steve van Wineconsult en Peter van Pierre pour les amis vonden elkaar waarschijnlijk ergens tussen bord en glas… (mental note: ik moet het hen een keer vragen) en besloten om hun passies te blenden. Dit stukje had dus heel duidelijk “wijn en spijs” kunnen titelen, maar voor duidelijkheid verwijs ik u graag naar andere blogs.

Voor zover ik beide heren ken, zijn ze allebei naarstig op zoek naar de essentie in hun passie. Wat veel ssies en nogal zwaar op de hand die vorige zin? Wees gerust, het zijn 2 mannen met een hoek af, daarom vervingen ze harmonisch samengaan door “jammen“.

stilletjes
Naarstig zoeken ze naar die eet en drinkcombinaties die je smaakpapillen doen jubelen. Ze hadden het lef om een kritisch publiek uit te nodigen en

…

kregen ze allemaal doodstil rondom de tafel.
Een uitgebreid verslag vind je bij St Etienne, lees even bij hem bij en kom dan terug!

Zo, je bent er weer! Ja, ja, ‘t was lekker op alle fronten ook al kreeg ik een pretoogjes mededeling te verwerken

Mijn wijnenspijs-ideeën beschreef ik al een keer voor de Vlaamse Wijnblogdagen. Ondanks wat Steve beweert blijf ik het erg moeilijk vinden. Maar ik laat me graag op sleeptouw nemen!

eten en drinken
9 gerechtjes en 9 wijnen… en ergens in het begin had ik een ware AHA erlebnis.

De vierde wijn die werd uitgeschonken kon me echt niet bekoren – maar serieus, echt niet!
De Viña Gravonia Crianza 2000, Lopez de Heredia, DOC Rioja blanco, 100% Viura. In mijn proefnotities staat hout wel 2 maal onderlijnd naast de frisse kruidigheid van groene dragon, wat gerookt, wat fleur de sel en een medicinale toets.
Een crianza in wit verblijft verplicht minimum 1 jaar in hout, deze viura kreeg wel 4 jaar een eiken verblijf… eigenlijk viel het dan nog wel mee met het hout in mijn glas. Maar ik moest erop “bijten” en dan is het “not my kind of thing”.

Bij dit glas kregen we op vel gebakken kabeljauw, lamsoor, tapenade van ansjovis, jus van daslook. Het werkte niet en ik was al halverwege mijn beslissing om dan maar alleen te genieten van mijn bord toen Steve langskwam.
“Steve, het werkt niet hoor, het hout in de wijn slaat alles stuk.”
“Wacht” zei Steve en verdween naar de keuken. Een potje met wat ansjovispasta die ook onder de kabeljauw zat en een lepeltje. “Neem eens wat meer van deze ansjovis en proef de wijn dan nog een keer!”

AHA
En ja, dit werkte wonderwel! Door de kabeljauw te combineren met wat meer ansjovis ontstond er een vrolijk debat met de krachtige witte rioja.
Net geen openvallende mond, jubelende smaakpapillen en pretlichtjes in mijn ogen waren het resultaat.

En kijk, daar doen ze het dan voor en ik… ik keek ernaar en genoot!