Gramolere!

Meer dan 2 jaar geleden bij het horen van die 4 klokslagen, dat moment waarop ze je uit dit leven los koppelden, zat ik in onze tuin.

Een winterzon die mijn tranen niet drogen kon. Een glas whisky in mijn handen, hopende dat de scherpte van dat vocht zich kon meten aan het schuren en scheuren van mijn [...]]]>

Meer dan 2 jaar geleden
bij het horen van die 4 klokslagen,
dat moment waarop ze je uit dit leven los koppelden,
zat ik in onze tuin.

Een winterzon die mijn tranen niet drogen kon.
Een glas whisky in mijn handen, hopende
dat de scherpte van dat vocht zich kon meten
aan het schuren en scheuren van mijn verdriet.

Vandaag, halverwege de zomer.
Het moment waarop we zo vaak in het midden van nergens
een knisperend nieuw levensjaar voor jou vierden…

Vandaag zet ik een fles champagne koud,
de woorden van madame bollinger in gedachten:

“Ik drink champagne wanneer ik gelukkig ben, wanneer ik droevig ben en soms wanneer ik eenzaam ben. Ik nip eraan als ik geen honger heb en drink het wanneer dat wel zo is. Als ik gezelschap heb, vind ik het verplicht. Verder raak ik het nooit aan – behalve wanneer ik dorst heb.”

Mateke
De dagen vliegen, kruipen, wandelen,strompelen of kuieren, maar jij
jij deelt nog al te vaak  mijn voetstappen.
Soms zou ik je op die momenten willen slaan, schudden, vervloeken.
Maar altijd weer zou ik zo graag nog een keer in jouw armen willen wegkruipen,
glimlachen om je enthousiaste verhalen, met mijn ogen draaien om je fabuleuze idealen.

F”!)@#( missing you.

Een glas vol bubbels op jou,
om mij jouw sprankelende ogen te herinneren.
Een glas vol bubbels op jou,
niets anders kan zich meten met die twinkelend vriend die ik verloor.
Een glas vol bubbels op jou,
uit dank dat jij een stukje van mijn leven bent.

Tot ik mezelf en de zonen meesleur naar een [...]]]> Waarbij het begin maar niet wil starten
– een peesontsteking verhindert mij om een teug groen op te lopen voor de ochtend echt van start gaat.
Waarbij de voormiddag ook niet echt gezellig blijkt
– een telefoontje dat compleet de verkeerde kant op gaat, en ik erbij.

Tot ik mezelf en de zonen meesleur naar een wijnkelder
– met een gps die maar niet bij de levenden wilde horen.

In die kelder kreeg ik te horen: ‘ik ken u amper 10 minuten en ik moet zeggen ‘wine-itch’ past u perfect’.
Een uitspraak waarmee ik niet anders kon, dan die gracieus aannemen.
Die woorden, in combinatie met een aantal heerlijkheden uit Piëmonte die ik er vond.
En ja, dan heb je zo van die dagen die uiteindelijk toch weer zomers worden.
Niewaar chou – komma streepje openhethaakje ?!

Nog wat later op de dag kwam ik in de carrefour deze promo tegen

Ik moest denken aan de 3 flessen barbaresco & barbera die ik daarstraks kocht … ietske duurder!

zou ik
zou ik niet
zou ik
…

Peizen jullie, deed ze het of deed ze het niet, 6 flessen voor €15?

Tip: ik had wel deze “zwoele italiaan” in mijn oor

And to keep me from falling, to help me plant my feet firmly on the ground, to continue fighting, bequeath to my heart the errant wine and the implacable bread of your sweetness.

–Pablo Neruda, Canto Generale “Brother Bartolomé de las Casas”

Soms hebben sommige wijnmannen gelijk Soms vergeten ze mijn ‘itch’ …

Uitgedaagd Een tijdje geleden kreeg ik volgende uitnodiging: ‘Dame en heren, Drink jullie ook eens [...]]]>
Soms en Sommige
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik niet van natuurlijke wijnen hou
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik niet van Bordeaux hou
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik echt een .itch ben

Soms hebben sommige wijnmannen gelijk
Soms vergeten ze mijn ‘itch’ …

Uitgedaagd
Een tijdje geleden kreeg ik volgende uitnodiging:
‘Dame en heren, Drink jullie ook eens graag een hallucinante wijn? Genieten jullie van absoluut exclusieve wijnen met ongehoorde smaken?’

Tja, met die openingszin breek je al wat glazen natuurlijk. Een tijdje verder lees ik de itch, allemaal wijnen uit de Rolland Collection.

De Rolland Collection?
In wijnkennerskringen is dit een naam die wel wat doet rinkelen, en dat is niet altijd een lieflijk geluid.
Met Mondovino werd een beeld neergezet van Michel Rolland als een wijnmaker die binnen en buiten wijnkelders springt en overal microbullage aanraadt.

MMM op een rijtje:

• Michel Rolland – gekend oenoloog die adviseert bij een aantal (sic,meer dan 100) wijnhuizen hoe “lekkere” wijn te maken
• Microbullage – het toevoegen van zuurstofbelletjes tijdens gisting / rijping van de wijnen. Meer kleur en zachtere tannines zijn de meest gekende neveneffecten.
• Mondovino

Ik beken. De film Mondovino liet op mij een eerder ‘de zon schijnt uit mijn derriere’ beeld achter van de heer Rolland.
Hij lijkt hierin de maker van wijnen met druiven on color-steroïden en waar het fruit uit luidsprekers boomt…
Met mijn liefde voor elegantie val ik eerder voor g. Clooney dan voor a. Schwarzeneger, geen macho’s in mijn wijn toeblief!

Ja of nee
Keep your mind open en laat die vooroordelen een keer crashen was de boodschap bij de uitnodiging.
Dus , ik nam de uitdaging aan, hier met die glazen Bordeaux van die Michel!

Wijn op een rijtje

• Wit – 2009 CHATEAU LA GRANDE CLOTTE Bordeaux Blanc

Wit uit Bordeaux… dat betekent houtgebruik. En nee, dat is echt niet mijn ding.
Echter, beloofd is bleoofd! Open my mind and taste the glass.
De neus verleidt me met knisperende kweepeer, milde mineraliteit en een fijne floraliteit. Maar in de mond knalt teveel hout door dat plezier. De mannen rond de tafel zijn het er niet mee eens. Maar ik beken dat ik in wit behoorlijk gevoelig ben aan houtgebruik.
Voor mij is dit teveel. A no go dus.

• Rood – 2007 CHATEAU LA GRANDE CLOTTE Lussac Saint-Emillion
  
• Rood – 2008 CHATEAU ROLLAND-MAILLET Saint-Emillion Grand Cru

Vuursteen ruik ik in een klassiek aandoende neus. Nog voor ik echt een slok gedaan heb vliegen “mijn vooroordelen” de tafel heen en weer. Mannen en ratelen… ze kunnen er wat van!
Als ik na 10 minuten dan zelf mag zeggen wat ik ervan vind, verbaas ik vriend en mezelf.
Lekker vind ik die bordeaux. Fruit in een ingehouden kracht, zuren die niet schuren maar elegant walsen, een afdronk die geen moment verveeld en me met een voorzichtige glimlach achterlaat. Een beetje te jong misschien nog, maar ja, mission accomplished!

The wine-itch is van haar Bordeauxvrees af
En wat betreft Michel Rolland… ach, wie een cameraploeg toelaat in zijn leven staat meer dan eens verstomd na de montage.

Met deze, huizen er sinds kort 12 flessen Bordeaux in mijn kelder. Hopelijk gaat de rest van mijn flessen niet in defensie-mode!

Grazie aan de 3 kompanen voor de boeiende gesprekken rond deze wijntafel!

ps: Michel Rolland heeft zich terug voor een filmcamera gewaagd!

Eén item hebben mijn handtassen steevast gemeen, zonder ga ik [...]]]>
Handtassen
…
Vele mythes zweven rond dit typisch vrouwen(on)ding. De inhoud? Een goed bewaard geheim. De gsm nooit op directe grabbelafstand. En de hoeveelheid vakjes in het ding zetten mij nooit aan tot een Jomme Dockx-ke van de inhoud… het is altijd wel een beetje zoeken.

Eén item hebben mijn handtassen steevast gemeen, zonder ga ik het huis niet uit… the one and only ‘echte’ kurkentrekker, steeds onderaan en soms na een stevige zoektocht, but i will not leave without it. Ne mens zou zo ne keer een verrukkelijke fles wijn, een bank of kaai en het zonnetje op het lekkere lijf kunnen lopen

Net zoals ik ‘itchy’ ben over dit onderdeeltje in mijn handtas. Even itchy kan ik zijn over de glazen waar mijn wijn in vloeit.

Glazen.itch
In het begin, toen wijn zachtjes mijn leven begon te overrompelen, bekeek ik mensen met een ander glas voor wit, rood, bordeaux, bourgogne, chablis, … een beetje meewarig. Toe, don’t be so itchy.

Riedel, de maserati onder de wijnglazen maar met een eerder kristallen geluid, staat bij kenners op een ereplaats. Je kan in hun online-gids zelfs per druif of wijnstreek op zoek naar welk nu het juiste glas is. En dan nog heb je een aantal keuzes. Maar aan een gemiddelde prijs van zo’n €25 per glas …
Dan zal één soort wel genoeg zijn, peinsde ik zo bij mijn eigen.

Yep, peinsde ik. Een jaar geleden, net terug uit Piëmonte, deden we heel toevallig de glazentest. Een fles barolo van Mauro Veglio smaakte toch niet zoals ik het mij herinnerde. Was het het uitzicht dat ik miste, het gezelschap, de sfeer … Voor een deel waarschijnlijk wel. Maar toen haalde de gastheer een aantal ‘riedeltjes’  uit zijn kast. Laten we de test een keer doen.
Ik ben de verschillende soorten vergeten, maar er zat in elk geval een bordeaux glas en één voor bourgogne bij. Welke het beste was … ook al uit mijn geheugen gezeefd. Maar de ervaring niet.
Het ene glas accentueerde het vegetale in de nog jonge barolo, het andere glas leek al dat heerlijks wel ver weg te verstoppen. Gelukkige was er eentje dat Piëmonte wel tot uiting bracht.

Sneuvelende poging
Tja, sindsdien doe ik een poging tot meer verschillende glazen in mijn kast. Een poging. Want van de 4 bourgogneglazen die ik onder de kerstboom bestelde rest er me, 3 maanden later,  slechts één. De 12 champagneglazen die ik in oktober won zijn ondertussen ook al gehalveerd. De gemiddelde sneuveltijd van wijnglazen is hier 1 per week. Gelukkig is dit a rato van Spiegelau prijzen!

Maar ja, ook ondergetekende werd een beetje itchy op haar glazen. Die coupe waar de champagne werd in gepresenteerd met Pasen? De bubbels verdwenen in deze zomerse warmte veel te snel. Weg bellenplezier.

Even itchy, onuitstaanbaar en bekakt voelde ik me, toen ik de zoveelste fles Martini Brut als ‘zo’n lekker alternatief’ voor champagne aan mij liet voorbij gaan. Stof voor een heel andere post zit in dit zinnetje!

Ben ik dan echt een wineBitch geworden?
Kieskeurig op wat mensen mij uitschenken, moeilijk doen over temperatuur en glazen.
Tja. Kamperen doe ik met geleende Riedelglazen, picknicken in park Noord, dan gaat mijn set champagneglazen mee. Uitgenodigd op een feestje, heeft de vraag ‘zal ik voor de wijnen zorgen?‘ mij al veel wijnverdriet bespaard.

Maar kijk
Die wine.itch werd paasmaandag stevig gecounterd!
Eigenlijk gingen we heel cultureel verantwoord met de zonen naar het Middelheimmuseum. Het wereldwijde gezichtenboek stak daar echter een stokje voor. Het nichtje zat met zoon in het Sorgvlietpark. Even gebeld en de plannen gewijzigd. Op naar Hoboken. Regelmatig verschuivend met het zonnetje mee, ging het over vanalles en nog wat en toen Phil kwam opdagen met een frigozak waren de gezetenen gelukkig.

Geen glazen en geen dure wijnen. Maar uit een beker – kidsproof -  heb ik genoten van pretentieloze bubbels. Tja, soms zijn de sfeer, het gezelschap en de omgeving belangrijker dan mijn itch over glazen en wijnen. Fijn om te merken dat ik met mijn kont op het gras erin slaag om mijn wijnwensen niet altijd skyhigh te willen.

TX Ineke, Nelson, Phil, Ellen, Tom en mijn mannen voor pretentieloos plezier!

Eerlijkheidshalve
Ik ben een waanzinnige voorstander van het aanschaffen van een paar goeie wijnglazen. Het voornaamste criteria voor mij,  geef me alsjeblief een fijn randje om mijn lippen aan te zetten. En echt waar, wijn smaakt beter uit een beter glas!

Al is het misschien ook zo dat wijnen met pretentie nu eenmaal vragen om glazen met pretentie
Peins ik zo bij mijn eigen.

‘t laatste
Vertel me, pretty please, hoe jullie erin slagen om glazen ‘heel’ te houden!

Watteuh? Met 2 zonen die absolute fans zijn van alle hoorspelen van Het Geluidshuis klinkt bij deze titel het gezang ‘een moeilijk woord-moment’ door de kamer.

Maar eigenlijk is dit niet zo moeilijk! U ja u en u ook en uw buren en uw tante Philomène en uw baas en … iedereen heeft al wel een keer [...]]]>

Watteuh?
Met 2 zonen die absolute fans zijn van alle hoorspelen van Het Geluidshuis klinkt bij deze titel het gezang ‘een moeilijk woord-moment’ door de kamer.

Maar eigenlijk is dit niet zo moeilijk! U ja u en u ook en uw buren en uw tante Philomène en uw baas en … iedereen heeft al wel een keer een glas wit gevinifieerd gedronken.
Hoe ik daar zo zeker van kan zijn? Zo’n moeilijke wijnen drinkt u niet?

Komaan, vast al een keer jarig geweest, getoast op een nieuwe job, oud en nieuw gevierd, een krijsende baby boven de doopvont gehouden of gewoon zomaar uitgeschonken op een vrijdag. Dat ranke glas met sprankel en bubbel waar oma zo giechelig van wordt.

Champagne en de beste tijdstippen?
Altijd! Hier ten huize houden we al een tijdje onze ‘bubbels op vrijdag’ traditie uit de fles en in ere. En als ik bubbels zeg, denkt u champagne.

Deze Noord Franse bubbels bestaan veelal uit een blend van volgende druiven

• chardonnay
• pinot meunier
• pinot noir

en ja, die 2 laatste zijn blauw.

Van blauw naar wit
Toch parelt er meestal wit in uw glas. Hoe doen ze dat dan? Alle druiven, een paar uitzonderingen op de regel hier even in quarantaine gezet, hebben wit vruchtvlees. En daar maak je ‘wit’ sap van. Als je dat maar heeeel voorzichtig doet en na het persen de blauwe pulp als de wiedeweerga uit dat vocht verwijderd. En ja, dat doen ze in Champagne, want schilletjes die brengen niet alleen kleur maar ook taninne mee in wijn. En dat hoeft zo niet in bubbeltjes.

Van blauw naar rosé
Met mijn glas prosecco Villa Granda in de hand kijk ik naar de bijna rode kleur. Yep, ik vind rosé bubbels niet voor sissies. Deze passen trouwens prima bij deze vrijdagse stemming. Geen zacht parelende, gehemelte verleidende bubbels maar krachtig fruit en een glas dat fonkelt in dezelfde rozerode kracht. Soms heeft een mens een stevige houvast nodig. In deze prosecco zitten dan ook alleen maar rode druiven: carmenère, cabernet sauvignon, pinot nero (de italiaanse zus), merlot en eentje waar de naam alleen al, me doet denken aan een knokige bokser met een bloedneus, raboso.
Stoer rood fruit en een up-yours naar ieder die denkt dat sprankelende rosé zoet is. Nee hoor, geen voorzichtig gefluister eerder een stevig gesprek.

Ja hoor
Niet echt in sync met mijn titel hoor ik u denken, dat glas. In gedachten wel, want ik ben al een aantal dagen op zoek naar wit gevinifieerd (zonder de bubbels).

• Ja hoor ze bestaan, wijnmakers die denken. Laten we nu een keer witte wijn maken van blauwe druiven.
• Ja hoor ze bestaan, wijnmeesters die denken. Laten we het onszelf eens extra moeilijk maken.

We hebben er 6 nodig voor de komende proefavond van Den Bloeyenden Wijngaerdt.
Kreten van hulp teisterden de afgelopen dagen het wereldwijdeweb en ondertussen staat mijn teller op 4! Nog 2 te gaan dus
Een luxemburger, een fransoos en een spanjaard en ik weet dat die lieve schat van Vinikus ook zo’n moeilijk woord moment in zijn gamma heeft. Desalniettemin zijn tips van u, ja u, erg welkom.

Ik speel een beetje vals, de teller staat al op 5. Uiteraard stoppen we er een blanc de noirs tussen, beter gekend als een witte champagne gemaakt zonder blanke dame chardonnay.
Tja, ik ben mezelf gewoon verplicht om ook de franse variant van wit gevinifieerd op u los te laten. Kan u uitpakken met uw wijnkennis volgende keer, even checken of er geen witte druif in uw bubbels zit en dan schenkt u heel deftig een blanc de noirs uit. Uiteraard verplicht met de pink in de lucht te drinken

Mee proeven of witte wijn van blauwe druiven lijkt op witte wijn van witte druiven mag uiteraard ook, dinsdag 3 mei in De Gekrulde Zinnen.

Bij de weg… ‘t kan ook zijn dat we een blanc de blancs op de proefavond binnensmokkelen natuurlijk. Zo zijn we namelijk ook wel.

Gisteren zag ik nog een keer ‘The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-ups of Alabama’.

Nog nazinderend moest ik vanochtend glimlachen om al die mensen die kriskras mijn pad kruisen en hoe sommigen daarvan wel erg mooie herinneringen achterlaten.

Johan Johan Heldenbergh die [...]]]> Bovenstaande zin komt uit ‘Bezonken Rood’ van Jeroen Brouwers, fenomenaal op scene gebracht door Dirk Roofthooft.

Gisteren zag ik nog een keer ‘The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-ups of Alabama’.

Nog nazinderend moest ik vanochtend glimlachen om al die mensen die kriskras mijn pad kruisen en hoe sommigen daarvan wel erg mooie herinneringen achterlaten.

Johan
Johan Heldenbergh die dit stuk schreef en speelt leerde ik jaren geleden kennen. En ik glimlach om hoe die mooie jonge man van toen is uitgegroeid tot een nog schonere man.
Ja “mateke”, al komen we malkander niet zo vaak tegen, ge zijt gij ne vree wijze

Wat heeft deze post in hemelsnaam met wijn te maken? Verdraag me nog even… want om heel eerlijk te zijn, alles!

Intens
Net zoals ‘The Broken Circle…’ mij tot in het diepste van mijn ziel raakt, zo deden en doen sommige mensen dat. Pijnlijk soms, zinderend vaak, gulgevend en volvrijheid, intens.
En die intensiteit, dat gevoel waardoor je net heel stil wordt of heel uitbundig of waardoor je plots denkt ‘woeps dat had ik niet zien aankomen… maar damn, wat heerlijk’. Die intensiteit heb ik zo ontzettend graag in mijn glazen wijn.

Bart
Fijn dat ik gisteren een wijnman kon meenemen die mij een heleboel van die wijnen leerde kennen.
Fijn dat ik hem eindelijk kon laten zien dat ook een toneel je zo intens kan meevoeren.

Of, hoe niets bestaat dat niet iets anders aanraakt

Op de terugweg hadden we het over de post van Monkeyvineyard in het kader van de Vlaamse Wijnblogdagen. Hoe jaloers we beiden zijn op die knap gebottelde tekst. Maar hoe het ons tegelijk uitdaagt om ook onze schrijversgrenzen te bekijken en te verleggen, hoe het ons uitdaagt om beter te worden.

Uitdagingen van mannen – tja het blijft een mannenwereld – die ik allemaal leerde kennen door dat vocht dat ook wel een keer gebottelde poëzie wordt genoemd.

Een postje als dank aan de 2 intense mannen van gisteren die hopelijk nog lang mijn pad doorkruisen, Johan en Bart.

En nu, nu duik ik in mijn kelder op zoek naar een fles die past bij deze zondag voor ik ‘echt oud’ word ,-)

gevonden ,-)

ernie, ernie …

Zaterdagochtend Zaterdagochtend in het leescafé van onze bib, zat ik op z’n kaats in één van de chesterfields. De zonen verdronken in een kom warme chocolademelk, de echtgenoot glunderde achter een trappist en ik genoot van un caffe. Ja zo eentje waar je duim en wijsvinger maar 2 cm voor uit elkaar [...]]]>

ernie, ernie …

Zaterdagochtend
Zaterdagochtend in het leescafé van onze bib, zat ik op z’n kaats in één van de chesterfields. De zonen verdronken in een kom warme chocolademelk, de echtgenoot glunderde achter een trappist en ik genoot van un caffe.
Ja zo eentje waar je duim en wijsvinger maar 2 cm voor uit elkaar dient te houden.

De Morgen Magazine lag op mijn stapeltje lees en wijnliefhebber-gewijs begin je uiteraard achteraan in die extra katernen van dikke weekendkranten.
Als je nog steeds zo geniet als ik, van wegkruipen in een hoekje chesterfield, dan hoef je niet door alle what to wear, what to smear, what to use and what to look like if you want to be a lady.

First things first, de snelste bladerkant naar de wijnen dus.

Van kiwi naar banaan
Kiwi-wijn is het onderwerp dit weekend volgens Frank Van der Auwera. Nee, nee, ook u denkt verkeerdelijk aan Nieuw Zeelandse wijnen!
‘t Ging echt over wijn gemaakt van kiwi. Mentaal geklasseerd als – nope, geen wijn – heb ik het artikel niet gelezen.

Toen ik echter een uurtje later de kelder indook voor een fles rood en niet kon beslissen tussen een barbera en een beaujolais moest ik terug denken aan de kiwi. Laat ik dan maar voor de banaan onder de wijnen gaan …

“Wat is het verschil tussen beaujolais en een banaan?”
Beaujolais komt aan zijn bananen-bijnaam vooral door de ‘Le Beaujolais Nouveau est arrivé’- hype.
Hoezo?
Welzo! Om op de derde donderdag van november al wijn te verkopen heb je vaak wat meer nodig dan alleen moedertje natuur.

Beaujolais, net onder Bourgogne ligt niet in het meest warme klimaat. De gamay-druif heeft het dan ook niet altijd makkelijk om genoeg zonne-suikers te verzamelen. En als je als wijnboer mee wil met de Nouveau-hype kan je je druiven niet al te lang laten hangen om te rijpen.
Chaptaliseren ofte bijsuikeren mag, zodat je toch nog genoeg alcohol in je wijn krijgt. Wat daarbij de itch is? Dat meer alcohol ook de indruk geeft van wijn met een vollere body.

“Een banaan ziet geel”
Bon, de alcohol hebben we nu, maar magere druiven, geeft ook magere, saaie wijn.

Wat een geluk dat je naast het suiker-rek ook nog wat gisten kopen kan, gisten met een smaakje!  Zo bestaat er het gist 71B dat een verrukkelijke bananensnoepjes-aroma geeft.

Wie in Beaujolais al vanaf eind november wat op zijn lauweren wou rusten, perste zijn druiven zo snel mogelijk, bottelde alles -with a little help from … – en dan de deur uit onder het motto ‘Le Beaujolais Nouveau est parti’!

Haal die banaan uit je oor
Maar nu zitten ze daar, snel en veel leidt niet vaak tot een langdurig succes. Zwoegen en zweten is het nu voor die jonge mannen en vrouwen met dromen en zoveel goesting om lekkere wijn te maken.

Een aantal van hen verzamelde zich onder Signé Vignerons. Ondertussen werden hier ten huize al een aantal flessen Beaujolais van deze coöperatieve geschonken en genoten. Ik geef toe, allemaal met CRU op hun etiket.
Stuk voor stuk deden ze waar Beaujolais hopelijk binnen een tijdje terug voor zal staan. Fruitig, fris en frivool drinkplezier.

Enfin, om maar te zeggen hoe een schuin gelezen kiwi-wijn artikel mij deed besluiten om niet de ene, maar de andere fles te openen. En wees maar zeker er zit geen banaan in mijn beaujolais!

“tussen-haakjes-quote is van Nicolaas Klei uit Over de Tong”

Goh, ‘t wordt tijd! Net zoals het op vrijdag zo rond een uur of 5, als iedereen en alles thuis is, tijd is voor belletjes. Deze keer kies ik voor champagne, “the real stuff” Charles Pougeoise.

Op de fles staat RM. Laat ik daar [...]]]> Zon
zou ze dan eindelijk het lef hebben om voluit te gaan… ?

Goh, ‘t wordt tijd! Net zoals het op vrijdag zo rond een uur of 5, als iedereen en alles thuis is, tijd is voor belletjes. Deze keer kies ik voor champagne, “the real stuff” Charles Pougeoise.

Op de fles staat RM.
Laat ik daar een keer een woordeke aan wijden, misschien dat het mij dan eindelijk lukt om die afkortingen langer dan een paar uur in mijn hoofd te houden.

Afkortingen op zijn champagnes

• RM: Récoltant Manipulant … deze wijnboer heeft een eigen wijngaard en maakt daar helemaal zelf zijn/haar eigen champagne(s) van.
• NM: Négociant Manipulant … geen wijnboer deze keer maar een champagnehandelaar om het wat oneerbiedig uit te drukken. Zij bezitten geen wijngaarden maar wel een champagnekelder waar ze de aangekochte druiven of wijn omtoveren tot hun eigen stijl van champagne.
• CM: Cooperative Manipulant … een aantal eigenaren die zich aangesloten hebben bij een coöperatieve. Deze coöperatieve verwerkt de druiven tot champagne en brengt die ook uit onder eigen naam.
• MA: Marque Auxiliaire (hulpmerk) … grote firma’s of warenhuizen die champagne onder hun (firma)naam laten bottelen.
• RC: Récoltant Coopérateur… de coöperatieve zorgt voor de dure installatie maar de wijnboer verkoopt zijn champagne zelf.

Ik weet het! ‘t Is me wat.

Welke is nu de beste … ?
Tja. Hou het maar op de eerste twee voor echt sprankelend plezier.

RM is fancier gekend als growers champagne – upcoming and rising star in het bellenfirmament. De wijngaardenier die verhalen wil vertellen met zijn flessen. Zoek er die mannen en vrouwen uit die je doen glimlachen en waar je met plezier naar luistert. Je zal hun champagne met evenveel pret drinken!
‘t Drinkt alsof je zachtjes onder een lekkere dons wordt voorgelezen … en wie zou zo’n aanbod nu afslaan ,-)

NM zijn veelal de grote namen die iedereen – tot I am Bond, James Bond – kent. Lang heb ik er wat misprijzend op neergekeken. Die grote ketens waar ik samen met de fles ook nog een keer de electriciteitsrekening van een bekende whatever betaal… Tot we werden uitgenodigd voor een gesprek met Régis Camus, de keldermeester van Pieper-Heidsieck. Deze man vertelde met een passie die mij verwonderde en ontroerde.
‘k Bekijk de flessen sindsdien dan ook met een glimlach al verkies ik voorlopig toch telkens weer die kleinere champagne”schat”.

Champagne Pougeoise
Alle info over deze récoltant manipulant vindt u hier. Ik vind hem lekker.
Frisse citrus en knisperende appel, tintelende bubbels en fruitige brioche, knetterende zuren en Italiaanse elegantie in een Franse fles.

En, brengt het u ook op vrijdagse ideeën … ?