Let’s talk about wine!

Wijn Sprankelend in een glas … als kwetsbare blaasbellen dansend doorheen een zomerlucht Van glinsterend groen tot bijna herfstgoudenzon … als ogen die je ondeugend … en verlangend aankijken Paarsrood of misschien wel baksteenrood … als daken die je omringen … op een [...]]]> Mannen, Marlies Dekkers en daar heb je ze … fantasieën in galop.

Let’s talk about wine!

Wijn
Sprankelend in een glas
… als kwetsbare blaasbellen dansend doorheen een zomerlucht
Van glinsterend groen tot bijna herfstgoudenzon
… als ogen die je ondeugend
… en verlangend aankijken
Paarsrood of misschien wel baksteenrood
… als daken die je omringen
… op een dakterras in een zonovergoten Rome

Wijn
Plof zucht de kurk
… als … nee die droeg geen Marlies Dekkers
Gloegloegloek
… een fluisterend lijntje wijn dat je vol verwachting aanhoort
Tinkelrinkelkwinkel
… en ‘salute’ of ‘schol’ of … een symfonie vol klanken
… en timbres

Wijn
Koele bubbels in je hand
… druppels die als koele vingertoppen
… een huid vol zon afkoelen
Een glas rood
… een omarming met al wat zacht en teder aanvoelt
Stroperig zoet dat langs de randen kruipt
… als strelende handen gedoopt in warme olie op
… een naakte huid

Wijn
Een fles De Sousa
… die je smaakpapillen plaagt met twinkelende sterren vol
… zomercitrus en knetterend fruit
Een fles Laureato
… of hoe je proeft langs sappig gulzig
… druipend fruit naar blanke naakte mandorle
Een fles Manzone
… lippen rood met zomers kriekensap, sigarenrook
… als donkere zijde die je onthult en een aardsheid waarbij hoge hakken
… naar etherische beloftes leiden.

…

Marlies Dekkers‘ motto is ‘dare to be’. Zo heb ik mijn wijnen (en mijn lingerie,-) ) graag!

Deze post maakt deel uit van de “Vlaamse Wijnblogdagen”. Nog meer marlies  is te lezen bij deze wijnmannen.

Wijngerd – Wijnmens – Disasterofwine – Bottle Case – Vinama – Belgian Gourmand –
St Etienne’s World – Have a nice wine today – MonkeyVineyard - Wine Jockey – Wijnblog

Blind proeven. Geeft dat niet een hoop gesmos? En wie schenkt dan de glazen uit? Moet die fles dan ook blind ontkurkt? En hoe vind ik dan waar mijn glas staat? …

Nee hoor, je hoeft geen blinddoek om of opgesloten in een donkere kamer. Wijn blind proeven kan eenvoudiger.

Zakjes die mij [...]]]>

Blind proeven.
Geeft dat niet een hoop gesmos? En wie schenkt dan de glazen uit? Moet die fles dan ook blind ontkurkt? En hoe vind ik dan waar mijn glas staat?
…

Nee hoor, je hoeft geen blinddoek om of opgesloten in een donkere kamer. Wijn blind proeven kan eenvoudiger.

Zakjes die mij vragend aankeken
Zoals een tijdje geleden op maandag, toen dit op mij te wachten stond.

Rij na rij na fles na fles. Half geblindeerd in wijntermen. Want ik wist dat onder al deze vragende zakjes Bordeaux zat.
We gingen op zoek naar de Coups de Coeurs voor 2011, hartendieven tussen de €5 en €15.

Waarom zo ingepakt? Omdat hoe je het ook draait of keert, een mens ook met zijn ogen proeft. En de mensen van Sopexa vinden het belangrijk dat we ons niet laten verleiden door een schoon etiket of een bekende naam.

Al moet ik glimlachen want Bordeaux, wine-itch en bekende namen … daar heeft ze voorlopig nog niet veel camenbert noch brie van gegeten

En ja, we hebben na afloop toch wel gepiept naar de namen van enkele hartendieven. En dan ontdek je dat je dezelfde wijnbouwer lief hebt in rood en wit.

In de wijnclub… zonder zicht
De eerste proefsessie die ik meemaakte op de commanderij vergastte mij op 6 glazen wijn waarbij ik alleen de kleur mocht kennen. En zo heb ik vele jaren daar geproefd. De laatste 3 jaar hielp ik echter mee de flessen uit te kiezen… tja, dan wordt dat blinde wat moeilijker. Blindelings alle wijnhandelaars vertrouwen waar ik binnenstap… zo naïef ben ik nu ook weer niet.

Nog meer blind: de Ken Wijnsessies. Oefenavonden voor die wedstrijd waar je 10 karafjes rode wijn voor je neus krijgt. En gelukkig ook nog de namen van 10 wijnstreken, je hoeft alleen maar het juiste glas bij de juiste naam te zetten. Die avonden leiden maar al te vaak tot met mijn hoofd tegen de muur knallen en met beide voeten op de grond terecht komen.

Wine-catch
De laatste wedstrijd eindigde behoorlijk in mineur.
Ik heb de handdoek in de ring gegooid, het worstelen hoeft niet meer voor mij. Respect voor al die mensen die het feilloos kunnen, die dag in dag uit trainen om de typiciteit van een bordeaux, chileen, godbetert een zuid afrikaan te leren kennen. Maar ik ben niet goed in mezelf martelen. De zoveelste sessie wijnen proeven die ik met plezier aan de krokodillen schenk? Nope, tx. Mijn leven is te kort om lessen te trekken uit ‘wat heb ik geleerd met het drinken van die in hout gedrenkte, gestoofd fruit geïntoxiceerde Australiër?’

Wat maakt het mij uit waar de wijn gemaakt is? Die lekkere – niet zo typische – rhone wijn of die zinderende – old of new school – piëmontees. Net die wijnen met hoekjes af, met een itch waar je om moet glimlachen. Ja die! Die wil ik in mijn glas.

De meest typische bordeaux herken je aan taninne die je tanden een aanval bezorgen en zuren die reeds grijnzen in je glas. Nope! Ik heb geen zin meer in een fles gesluierd als Sheherazade om toch maar te leren ‘dit is nu een typische whatever’.

Woeps wat gaat ze tekeer
Tja, niet goed in verliezen zekers ,-)

Hou me nog even vast, lees deze woorden nog even.
Een wijn blind proeven kan leuk zijn. Echt, ik vind het leuk.
Omarmen doe ik de wijnman met zijn glimlach en zijn flessen ‘mag ik je iets laten proeven?’.
Naakt staat dat glas daar dan en ik heb geen houvast. De stilte en de onwetendheid razen door mijn hoofd. Onzekerheid, niet leuk, HELP!

Tegelijk denk ik ja. Daag me maar uit, geef me iets nieuws, geen houvast maar ook geen voor, na of tegenoordeel. Mijn smaakpapillen tintelend van nieuwsgierigheid. En hier zit de itch, nu mag ik proeven. Echt proeven.
Opgepast! Vraag me ervoor noch erna niet om het juiste antwoord: ‘van waar, welke druiven, jaargang, wijnbouwer, kleur van zijn kousen, merk van zijn wasmiddel… ‘. Ik schenk met plezier anderen de eer om te tonen hoe knap ze wel zijn. Zal ik dan onbezorgd gewoon genietend onderzoeken.

Vraag me om wat er echt toe doet
Vind je deze wijn lekker, raakt dit glas je? Doet hij je glimlachen, hou je ervan, wil je er nog een glas van en nog één en…
In ruil voor dat glas onbekend geef ik dan woorden om te proeven. Eerlijk en oprecht en mijn ogen zijn zonder doek zelden geblindeerd. Soms zijn die woorden dan niet echt lovend, maar soms huppelen en rollercoasten die WoOrDeN … ,-)

De leukste blinde wijn?
Wijn die zelfs nog niet de binnenkant van een fles heeft gezien.
Wijn die nog niet af is. Wijn waar zelfs de wijnbouwer nog over droomt. Wijn die verwachtingsvol naar je lonkt en fluistert… geef me wat tijd. Later, later als je me uitschenkt zal ik  je echt verrassen!

Foto ○ Hanwt

Deze post maakt deel uit van de “Vlaamse Wijnblogdagen”. Nog meer blind geweld is te lezen bij deze wijnmannen

Wijngerd – Wijnmens – Disasterofwine – Bottle Case – Vinama – Belgian Gourmand –
St Etienne’s World – Have a nice wine today – MonkeyVineyard - Wine Jockey – Wijnblog

7 haasten bio Tijdens de middag in 7 haasten naar de kleine super in mijn werkomgeving tenen. Kiezen uit  fruit en groenten en vleesvak wat ik ‘s avonds in elkaar en op een bord zal draaien… Werkende mama’s hebben geen tijd om verschillende bio-boeren op te zoeken. Zeker niet als die werkende mama dat allemaal [...]]]>

7 haasten bio
Tijdens de middag in 7 haasten naar de kleine super in mijn werkomgeving tenen. Kiezen uit  fruit en groenten en vleesvak wat ik ‘s avonds in elkaar en op een bord zal draaien… Werkende mama’s hebben geen tijd om verschillende bio-boeren op te zoeken. Zeker niet als die werkende mama dat allemaal op de fiets doet. En ja, er een behoorlijk chaotische levensstijl op na houdt.
Is het schuldgevoel, gezond verstand of ijdele hoop dat mijn winkelmandje zich telkens vult met verpakte bio?

Bio en wijn
To be honest, ik vind het daar allemaal nogal verwarrend.
Want je hebt
bio en biodynamisch
maar ook natuurlijke en organische en ethische wijnen en …

Een kat zou er haar jongen bij verliezen en hoe weet ik nu in Bacchus naam van welk hout ik kurk kan maken?
En weet je wat?
In de wijnindustrie zijn ze er ook niet uit. Een heleboel labels en charters zijn er ondertussen wel om aan te duiden dat de druiven biologisch geteeld werden, dat er een minimum aan sulfiet is gebruikt, dat er geen geur, smaak of andere chemische stoffen zijn toegevoegd, dat er … Maar een bio-wijn- label? Hmm, voor eieren, appelen en een stuk kotelet is dat allemaal blijkbaar makkelijker (te controleren).

Dan maar eens mijn ‘kelder’ in om te sniffen hoe bio die is
DeSousa, Viret, Mas de Libian, Agrapart, Mauro Veglio, Schorpion, Bodega Fin del Mundo, Pecchenino, Marc Tempé, Agostino Pavia, Alain Normand …
Allemaal lekker – allez, allemaal met de itch die ik lekker vind!

Sidekick
Ik neem u even mee naar de Trommelhoeve in Lier/Boechout. Deze hoeve startte een aantal jaren geleden met het verkopen van ijsjes. Biologische ijsjes dat is, van biomelk en vrolijk in de wei rondspringend vee.
In het begin had je keuze uit een paar smaken, nu vind je er een koeltoog overvol heerlijkheden – de kastanje is lekker trouwens!
We zaten gisteren op de sobere banken in de tuin aldaar en ik bedacht me ‘het werkt toch hoor, als je kwaliteit verkoopt’. Want die kleine winkel is behoorlijk groot geworden.

Itchende quote
Terug naar wijn. En met de kans dat volgende quote u zo langzamerhand de strot uitkomt … goede wijn, daar heb je gezonde druiven voor nodig. En voor gezonde druiven, daar heb je een lekkere, goed in zijn vel voelende bodem voor nodig.

De meeste wijnmakers uit het lijstje hierboven heb ik ontmoet. Geen van hen zwaaide met een bio-label, maar stuk voor stuk hadden ze het wel over het belang van gezonde druiven en die bodem. Over met liefde omgaan met dat natuurprodukt. Over dat; al wat we nu doen met onze aarde een erfenis is voor onze kinderen. Over hoe belangrijk de eigenheid van hun terroir, hun druiven, hun wijnen is.

Ze zijn trots op hun wijngaarden en hun kelders. Stralend laten ze je hun wijnen proeven. Vaak openen ze dat gat bovenaan een vat en schenken ze een vatstaal uit.
En dat laatste … het is alsof ik  jou mijn 2 uur oude baby in de armen zou geven.
Alleen een brok gezond leven durf je uit handen geven, toch?

De itch dus!
To bio or not to bio … geef mij maar een glas wijn, nee geef mij maar een kartonnetje wijn van iemand die met respect en liefde en heel veel gezonde – met de voeten in de aarde – kennis, die gebottelde poëzie maakt.
Wees eerlijk, de vader en zijn 2 zonen hierboven, het kan toch niet anders dan dat zij eerlijke en lekkere wijn maken!

Voor mij hoeft een bio-label voor wijn niet.
Waarom niet? Omdat je het maken van wijn niet kan begrenzen met regels. Wine just needs the itch from a great maker!

Als enige vrouw bij de Vlaamse Wijnblogdagen heb ik het mij gepermitteerd om op mij te laten wachten met dit postje
Heel veel info over bio en wijn vindt u bij mijn schatten van wijnmannen

Wijngerd – Wijnmens – Disasterofwine – Bottle Case – Vinama – Belgian Gourmand –
St Etienne’s World – Have a nice wine today – MonkeyVineyard - Wine Jockey

Foto ○ Hanwt

Ik heb bezwaren van praktische aard:

en uiteraard zijn er ook nog wat bezwaren van kaatse aard:

damn

Waar heeft ze het toch weer over …?

Toen ik gisteren eindelijk wat tijd vond om mij over Alsacer-woorden te buigen ontdekte ik dat Have a nice wine today! mij bovenstaand ééntweetje had gelapt …

Met deze, geniet u alvast van [...]]]>

damn

1. in snelheid gepakt
2. jaloers op hoe mooi dit werd verwoord, daar wil noch kan ik iets aan toevoegen

Waar heeft ze het toch weer over …?

Toen ik gisteren eindelijk wat tijd vond om mij over Alsacer-woorden te buigen ontdekte ik dat Have a nice wine today! mij bovenstaand ééntweetje had gelapt …

Met deze, geniet u alvast van ‘de elzasiaanse avonturen van les blageurs flamands’ op hun eerste dag … HIER!

De elzas Ik weet niet hoe het bij u zit… maar als ik elzas denk

Dan denk ik Tirolerbroeken en peperkoekenhuisjes Zacht glooiende heuvels en bossen

Dan denk ik ‘nog niet eens halverwege’ want Italië is waar mijn wijnhart juicht en zindert en jubelt

Dan denk ik ‘worst en zuurkool’ Nee danku, liever niet op mijn bord!

Dan denk ik Lange groene en blauwe flessen met etikketten die niet zouden [...]]]>

De elzas
Ik weet niet hoe het bij u zit…
maar als ik elzas denk

Dan denk ik
Tirolerbroeken en peperkoekenhuisjes
Zacht glooiende heuvels en bossen

Dan denk ik
‘nog niet eens halverwege’
want Italië is waar mijn wijnhart juicht en zindert en jubelt

Dan denk ik
‘worst en zuurkool’
Nee danku, liever niet op mijn bord!

Dan denk ik
Lange groene en blauwe flessen
met
etikketten die niet zouden misstaan op de odecologne van mijn bomma

…

Manmanman
Denk ik nu
Wat was ik mis!

‘l’enfer c’est les autres’

Maar,
zet 4 vlaamse wijnbloggers bij elkaar,
blend ze met een jongeman die vrank, vrij en open van geest de wereld doorstapt,
confronteer dat hoopje ongeregeld met een variatie aan wijnen
en
geef ze de vrijheid om,
met sneeuwballen te gooien,
te genieten van lekker eten,
door te zakken en de tijd wat te vergeten
en
…
je krijgt een reis waar we met heel veel plezier
en
heel veel weggeveegde wijn-vooroordelen
graag naar terugkijken!

Snel meer

MET EEN GRAZIE1000 AAN LORENZO!

En dat voor iemand die wijnhart en -ziel en nog zo wat verloren en gevonden heeft in Italië …

Aanleiding: 3-daagse trip naar deze streek op uitnodiging van Sopexa en CIVA met enkele Vlaamse Wijnbloggers.

Voeten in de grond Tomaten uit [...]]]>
2010 eindigen met een woorden-aperitief uit de Elzas
(of toch bijna)
2011 beginnen met een Elzas berichtje
(er komen er nog)

En dat voor iemand die wijnhart en -ziel en nog zo wat verloren en gevonden heeft in Italië …

Aanleiding: 3-daagse trip naar deze streek op uitnodiging van Sopexa en CIVA met enkele Vlaamse Wijnbloggers.

Voeten in de grond
Tomaten uit serres, u denkt pffff, waterig. Witloof uit volle grond heeft ook uw voorkeur (en meer smaak).
Lam pré salé uit Bretagne… schapen die grazen in de omgeving van de Mont-Saint-Michel, daar waar het gras vaak onder het zoute zeewater staat.

Heeft de bodem waar druiven staan dan ook een invloed op de wijn die ervan gemaakt wordt?  In Geisenheim hebben ze het alvast uitgetest. En ja, de ondergrond bepaalt voor een deel de smaak, kwaliteit en dies meer van de wijn. Uiteraard heeft ook de wijnmakers-hand iets in het vat te roeren!

Hoe zit dat in de Elzas?
Veel en vanalles en nog … stap 100 meter en de kans is reëel dat je op totaal andere bodem staat dan 100 stappen geleden … Graniet, kalk, maar ook klei, leisteen en zandsteen of een ondergrond samengesteld uit kiezelstenen aanslibsels. Hoe hoger je de Vogezen opklimt, hoe dunner de bovenlaag.

‘Toen de dino’s nog leefden’
ontstond wat we nu kennen als de Elzas uit de verzakking van het massief dat de Vogezen en het Zwarte Woud vormden. Dit leidde tot een waar puzzeldeken:  klei-kalk bodems in Rouffach, silicium-klei bodems in Ammerschwir, Riquewihr en in Ribeauville, löss in Eguisheim, kalk in Ingersheim en Mittelwihr. Zelfs vier of vijf verschillende bodems in 1 gemeente, zoals in Kientzheim of Kaysersberg, zijn geen uitzondering.

Van bodem naar terroir in een poging om de Elzas op de kaart te zetten.
Menig middeleeuwse vorst was een liefhebber van deze wijnen, maar een opeenvolging van oorlogen gooide roet in de wijn-bekendheid.
Sinds die tijd is er wel wat veranderd in de wijnwereld. De slogan ‘goeie wijn wordt in de wijngaard gemaakt’ is een uit-, voor-, na?-loper van het AOC systeem dat in 1935 in Frankrijk boven de doopvont werd gehouden.
En dan komt ook het mythische begrip TERROIR om de hoek sluipen… al vraagt dit om een keer alleen in de spotlights  te staan!

Ook de Elzas erkende het belang van zijn verschillende terroirs en druivenrassen. Sinds 1962 beschikken ook elzassische wijnen over een appellatie met gecontroleerde oorsprong.

Geen ingewikkeld lappendeken van AOC’s hier, maar 3 duidelijke classificaties

• AOC Alsace: de meest algemene classificatie. Staat er een druif vermeld dan hebben we het over de full 100% option. De wijnmaker mag nog wat meer vertellen op zijn label, met de naam van de gemeente of een schitterende wijngaard (lieux-dits) geeft hij zo wat meer informatie.
• AOC Crémant d’Alsace: een koel klimaat, druiven die genoeg zuren opbouwen en voldoende kennis over tweede gisting op fles … niet alleen in Champagne kunnen ze sprankelende wijn maken. De AOC bepaalt dat je inderdaad beschikt over een wijn die gemaakt is volgens de méthode traditionelle.
• AOC Alsace Grand Cru: deze appellatie is alleen voor die wijngaarden met de beste terroir en een opbrengst van minder dan 70 hl/ha. Sinds 1975 is het aantal gegroeid tot zo’n 51 afzonderlijke wijngaarden. Toegelaten druiven: Riesling, Gewurztraminer, Pinot Gris of Muscat. Alleen maar voor witte wijnen dus.

Nog 2
Op de etiketten vind je ook wel een keer volgende: Vendanges Tardive en Sélection de grains nobles.

Deze twee termen mogen alleen gebruikt worden voor wijnen die vallen onder de AOC Alsace en AOC Alsace Grand Cru.
Herinner je mijn vorige Elzas post. Door de Vogezen is dit plekje één van de droogste in Frankrijk. Met wat herfstgeluk genieten de druiven in oktober van late zonnestralen. De wijnmaker wrijft zich dan in de handen, want rijpe tot overrijpe druiven (vendanges tardive) met kans op nobele rotting (grains nobles) dat geeft veel suikers in de druif. En dat geeft flesjes met vloeibaar goud.
Al betekent dit ook veel werk! Alleen de nobele druivenrassen: Riesling, Pinot Gris, Gewurztraminer en Muscat dienen selectief en met de hand geplukt te worden.

Met deze
denk ik dat de meeste “theorie” nu wel op papier staat.
Eindelijk over naar waar het uiteindelijk allemaal om te doen is… het genieten van wijn

Aanleiding: 3-daagse trip naar deze streek op uitnodiging van Sopexa en CIVA met enkele Vlaamse Wijnbloggers.

Elzas – Alsace Een eerder onbekende wijnstreek in Frankrijk. Rechts van Champagne en boven Bourgogne. Op vakantie [...]]]> Een keer kijken of ik
- terwijl mijn eerste blogjaar naar zijn einde drinkt -
ook een eerder theoretisch, deftiger wijnonderbouwd stukje uit mijn blogvingers krijg …

Aanleiding: 3-daagse trip naar deze streek op uitnodiging van Sopexa en CIVA met enkele Vlaamse Wijnbloggers.

Elzas – Alsace
Een eerder onbekende wijnstreek in Frankrijk. Rechts van Champagne en boven Bourgogne. Op vakantie naar Oostenrijk, Italië of  Zwitserland raas je er rakelings voorbij. Straatsburg en Colmar doen vast een belletje rinkelen!

We kregen trouwens te horen dat de Elzassers afstammen van Belgen die, op weg naar Zwitserland, daar bleven hangen omwille van de heerlijkheden in deze streek.

Wat mij vooral bijblijft van drie dagen Elzas, is het langgerekte uitzicht van de Vogezen. Telkens weer keken we uit op deze “bergen”. Ze beschermen de druivenstokken tegen overvloedige regenbuien die anders vanuit het westen zouden neerstrijken. Deze natuurlijke bescherming maakt van de Elzas dan ook één van de droogste streken in Frankrijk.

De zomers zijn er zonnig en warm, de winters behoorlijk koud!

Fijn vinden de druiven dat, veel zon en warmte om te groeien en te rijpen en genoeg koelte om dat langzaam te doen. Want langzaam is belangrijk om goeie koele zuren te ontwikkelen die de zonnige zoetheid in evenwicht houden.

Duitse erfenis in Frankrijk
Frankijk is de bakermat van AOC, de regels die bepalen aan wat een wijn uit die bepaalde streek moet voldoen. Als beginnend wijnliefhebber is dat niet altijd makkelijk. Want welke druiven schuilen er ook alweer in een fles Côte du Rhône of zelfs Champagne?

In de Elzas vind je de naam van de druif gewoon op het etiket. Een restje Deutsche grundlichkeit dat stamt van de vele jaren overheersing uit het oosten … ?

7 toegestane druiven in totaal.

• In wit: Sylvaner, Riesling, Muscat d’Alsace, Pinot Gris, Gewurztraminer en Pinot Blanc
• In rood: Pinot Noir

Zoveel druiven, zoveel smaken. De ideale manier om de typische smaak van elke druif te ontdekken en welke witte jouw favoriet is.

Ga je voor discreet dan schenk je een sylvaner of pinot blanc in je glas. Heb je het liever wat uitbundig dan kan je opklimmen van riesling en pinot gris langs muscat d’alsace naar de wel heel aromatische en vaak uit je glas stuivende gewurztraminer.

De enige rode Elzasser staat hier bekend om zijn fruitigheid, denk heel veel rode kersen.

Herkenbaar aan de fles

• Een fles met stevige rechte schouders … Bordeaux geweld.
• Een fles die eerder bescheiden overvloeit van hals naar buik… typisch Bourgogne.
• Een fles die rank en slank naar de hemel reikt… Elzas/Alsace.

Maar allemaal flessen die graag uitgeschonken worden!

“Is dit alles?“, vroeg de echtgenoot na een kritische lezing van dit stukje. ” ‘k Blijf een beetje hongerig achter.”
Fijn,
dat hongerige
en nee,
dit is niet alles.
Maar wel voor vandaag.

Dorst Te weinig tijd, dus loop ik met gekruiste vingers de trap af op hoop van zegen dat er ergens een ZA verborgen ligt. Dorstdy-hof lees ik, klinkt in elk geval zuid afrikaans… dat laatste is juist, het [...]]]>
De Vlaamse Wijnbloggers vertellen nog een keer samen en Zuid Afrika is het pièce de resistance van deze gezamelijk krachtinspanning.

Dorst
Te weinig tijd, dus loop ik met gekruiste vingers de trap af op hoop van zegen dat er ergens een ZA verborgen ligt.
Dorstdy-hof lees ik, klinkt in elk geval zuid afrikaans… dat laatste is juist, het eerste niet. Waarschijnlijk lest deze fles mijn dorst wel, maar het is Drostdy-hof.
Hoe die in mijn kelder komt? Geen idee, ik ben namelijk niet zo’n lijstjesmens. Zie redenen daarvoor:

• chaos is net niet my first name
• ik hou wel van (vergeten) verrassingen
• en van lijstjes zoals deze – gedachtenlijntjes

Drost
Drostdy-hof ligt in de Tulbagh Vallei, ten noorden van Kaapstad en kreeg zijn naam van het voormalige gerechtshof.
Als je even uitzoemt op deze plaats beland je in de Coastal Region – met daarin ook de bekendere districten Stellenbosch en Paarl.

Het district Tulbagh, wordt aan drie kanten omarmd door de Winterhoek Bergen. De temperatuur is er gemiddeld hoog, maar in dit amphitheater blijft koude nachtlucht wat langer hangen en kunnen de druiven genieten van koele ochtenden.

Druif
Terug naar mijn fles: Adelpracht, sweet and fruity staat erop. Na eventjes zoeken vind ik naast de druif – chenin blanc – ook het jaartal 2006.
Hmm, special late harvest, maar goed dat dit zoet is, dan rest er misschien wat van de smaak na al die jaren verwaarlozing.

Ooit was 1/3de van de druivenstokken in dit regenboogland chenin blanc, maar veranderende smaken zorgden ervoor dat er nu nog maar zo’n 18% rest.
En je kan het zo gek niet bedenken, ook voor deze verwaarloosde druif zijn aanhangers opgestaan. Op hun website doen ze ondermeer een poging om de benaming ‘steen’ te verduidelijken.

En ik, ik begrijp die sympathie wel. Een druif die zo wendbaar is dat je ze van droog over zoet tot sprankelend in een fles kan stoppen… die mag best wat in de spotlights hangen.

Dorst gelest?
Hoe het de fles van 2006 verging … niet zo best. Al die jaren van verwaarlozing maakten deze Adelpracht tot een wijn met

• nog wel wat zuren
• nog wel wat zoet
• nog wel wat fruit
• maar vooral ook een hoop sherry-toetsen

Verouderd dus. Ach, de krokodillen onder mijn gootsteen mochten ook wel weer eens een slok, die zijn de laatste tijd niet vaak meer aan hun trekken gekomen.

Zuid Afrika en wijn en voetbal
Al kan je bovenstaande woorden gerust laten wisselen tijdens de wedstrijd, mag je er van mij ook eentje op de reservebank zetten of laat ze even dribbelen om op te warmen in je geest.
Dit jaar scoort de FIFA in elk geval een hattrick met deze woordencombinatie. Voor het eerst is er officiële WK-voetbalwijn in wit, rosé en rood.

Ik vermoed dat ze de goden niet wilden tarten en daarom in wit niet voor een zuid afrikaans steentje kozen maar voor chardonnay. Voor hun cap classique rekenen ze blijkbaar alvast op verlengingen!

bij de weg, check een keer het filmpje over mister chenin blanc van zuid afrika bij collega wijnblogger wim!