En zo doe ik een tweede poging om te proeven van deze witte bordeaux.

Want de echtgenoot zei ‘amai, ik vind die echt wel heel lekker’. En de wijnman zei [...]]]>

The trouble with having an open mind, of course, is that people will insist on coming along and trying to put things in it. Terry Pratchett

En zo doe ik een tweede poging om te proeven van deze witte bordeaux.

Want de echtgenoot zei ‘amai, ik vind die echt wel heel lekker’. En de wijnman zei ‘ik heb daar al een paar kartonnetjes van gedronken’ en nee, hij bedoelde niet een aantal BIBkes.

Ergens midden vorige week nam ik deze fles uit onze gang – gangkoud dus, niet koelkastkoud. Ze staat er al een tijdje, raakte maar niet naar de kelder. En zo kwamen wij elkaar halverwege vorige week tegen. Ondergetekende te moe om naar de kelder te tenen, de gang koud genoeg en wit … ach winter en wit, wij zijn goeie vriendjes!

“Zot”, was wat dit glas mij vertelde.
Ik zou u zoals het betaamt, kunnen vertellen over de zuren en de balans en de body en de aroma’s en als we echt chichi willen doen dan geef ik u ook nog het aantal caudalie mee. Maar wijn en ik, wij hebben een andere relatie met elkaar. En deze blog is niet bedoeld als wijnwijzig schrijven. Meenemen wil ik u in mijn glazen en wat die mij vertellen, fluisteren, roepen, …
ZOT dus, zei dit glas en ik wist niet wat ik ermee aan moest. Cool worden in de koelkast.

Vet Cool zegt het glas nu. Ik kan het niet beter uitdrukken dan de zoon zijn verwoording bij het zien van het sneeuwtapijt. Vet Cool! Ja, met 2 hoofdletters in 1 zin.

Na een trage zaterdag, snow slow of is het slow snow, haal ik de bordeaux weer uit de koelkast. Een keer kijken of deze fles zijn kuren al wat kwijt is,
nu alles buiten
iedereen binnen
aanmaant
tot wat stiller kraken.

De sauvignon neus blijft zichzelve zijn, een up yours die het glas uitspringt. Maar deze wordt een beetje getemperd door de houtopvoeding. Al is dat hout zeer subtiel. En neem DAT van mij aan, want ik ben even gevoelig aan hout in wit als een syberisch tijger aan zon.

Wit sappig fruit (maar echt sappig, van die witte rijpe perzik waar het sap van naast je handen drupt) en witte peper (haAaAaAatsjoemM) … al dat wit buiten heeft een impact tot in mijn glas en tot aan mijn smaakpapillen blijkbaar. En als de dag dan toch persé in mijn glas wil woelwijnen: de zon houdt heel getemperd huis in dit glas. Het schitteren op de sneeuw is proefbaar en ik denk dat dat komt door het gevangen gezeten hebben in een eiken vat.

Vet Cool. Een wulpse wijn die perfect past bij dit winters weer.

Wie dorst naar technische fiches, bordelese achtergronden, wijnwijze weetjes verwijs ik graag door naar de website van Chateau Brulesécaille – Côtes de Bourg.

Sleep me maar voor de jury dus, ik pleit schuldig … want ik ben geen bdxheld, ik heb mijn vooroordelen maar ook genoeg mensen om mij heen die mij telkens weer uitdagen mijn wijngrenzen te verleggen.
Met deze, ik vind deze bordeaux, deze witte bordeaux ssstttt vertelt het niet te luid verder lekker!

Ok, kom weer van de grond! Ongetwijfeld zijn er een aantal van mijn wijnliefhebbers, vrienden en kennissen lachend van hun stoel gevallen [...]]]> Hm, al denk ik niet dat ik Coups de Coeur zo juist vertaal.
Ach, wat kaatse vrijheid mag zo af en toe wel. Een mens moet niet altijd de etiquette-grenzen van chique madame beheersen.

Ok, kom weer van de grond! Ongetwijfeld zijn er een aantal van mijn wijnliefhebbers, vrienden en kennissen lachend van hun stoel gevallen bij het lezen van bovenstaande.
Etiquette, chique en madame … als er 3 franse woorden niet op mij van toepassing zijn

Soit
Ik was er
eindelijk
gisterenavond
Apéros vintage de Bordeaux!

Nee, niet echt aperitiefuur meer, toch niet als je kinderen hebt van iets meer dan een meter hoog. Die roepen vanaf een uur of 17 al ‘mamaaaa, ik heb hoooongeeeeer’.

Na in de jury gezeten te hebben om deze hartedieven uit te zoeken… een leuke maar niet altijd lekkere zoektocht, werd het tijd om een keer te gaan proeven van het waaien van de nieuwe Franse wind.

Bordeaux is aan een absoluut charme offensief bezig.
En om heel eerlijk te zijn, ze doen dat goed! Deze oer-oorsprong-plaats van wijn, met een grote rode W telt al een tijdje een aantal jonge wijnmakers, een aantal gedreven wijnhelden en een aantal down to earth wijnmensen. Zij moeten opboksen tegen oer-oude traditie, stiff upper lip en die etiquette beheersende chique madammen.

Ja daar zit een hele grote promotiecampagne achter.
Ja dat gaat gepaard met een hoop centen.

Maar ik heb een fijne tijd gehad gisterenavond.
Niet blij met elk glas dat ik proefde, maar ik ben dan ook een moeilijke!
En de ambiance in café Vertigo was niet vollen bak, maar ‘t voelde er wel absoluut als vakantie in Frankrijk.
De muziek – Dago Sondervan Quintet, de glazen, de sfeer en het geweldige gezelschap dat ik er vond maakten er een fijne avond van.
Of hoe ik naar huis rijdend dacht ‘aperitieven met bordeaux en mij zo amuseren, een jaar geleden zou ik rollend van het lachen van mijn stoel gevallen zijn bij dit idee’.

Ik ga zeker nog een keer!
U heeft trouwens ook nog 2 kansen dit jaar in Antwerpen … je mag me altijd uitnodigen.

Woensdag 16/11  - Vitrin Cafe met Bent van Looy

Woensdag 23/11 - Cafe Mombasa met ‘South of the Border featuring Bruno De Bruxelles’

SEE YOU!

Btw, this lady is from england, lived in italy and moved not that long ago to brussels (you know why … ! and it ain’t the atomium) and writes about a lot but also about wine! tsjekherout

Zo fiets je blijgezind door een natte wereld. Zo lig je, iets minder blijgezind, met je neus veels te dicht bij de straatstenen.

Blauw Tja, de knieën kleuren blauw, klein vermoeden dat er mij nog een ander kleurenpakket te wachten staat… en wat denkt een mens dan? Hmm, welke wijn zou bij deze [...]]]>

Sam Dillemans

Zo fiets je blijgezind door een natte wereld.
Zo lig je, iets minder blijgezind, met je neus veels te dicht bij de straatstenen.

Blauw
Tja, de knieën kleuren blauw, klein vermoeden dat er mij nog een ander kleurenpakket te wachten staat… en wat denkt een mens dan?
Hmm, welke wijn zou bij deze gelegenheid eigenlijk te combineren zijn?

Bojo, klinkt een beetje als het woord waar ik mezelf dinsdag voor uitmaakte en yep, beaujolais heeft vaak dat paars, blauwe randje. Gevonden dus!

En ben ik nu net ook beland bij het onderdeeltje ‘carbonic maceration’ in mijn wset diploma studies. Vast een brug te ver als ik nu denk, zo voelen mijn knieën ook wel aan – ‘geweekt in kneuzingen’.

Paars – beaujolais
Nee niet doen, niet die nouveau erachteraan denken! Het vroegere feest om de eerste wijn na de oogst, een frisse en fruitknallende dorstlesser ontspoorde tot een mediacircus waar je de meest gruwelijke youtube-filmpjes van vindt.
Uit je geheugen bannen dus, dringend, die taferelen.
Maar niet vergeten dat er ook hele lekkere bojo is, zolang je maar niet hoort ‘est arrivée’!
Zoals mijn echtgenoot ook al vaststelde.

kLINKEN
Wat echter de beste link blauwe kniëen en beaujolais is, is de eerder unieke vinificatie voor deze wijn.
Macération Carbonique ofte heel onromantisch ‘koolzuurinweking’. Rode wijn maken waarbij een klein deeltje van de suikers gezellig binnenin elke druif wordt omgezet naar alcohol zonder dat er gisten aan te pas komen.

Hoe doen we dat?
Nodig: trossen met gezonde, hele druiven en vaten die kunnen afgesloten worden en gevuld met koolzuurgas.
Bereiding:

• het vat ‘schoonvegen’ door er koolstofdioxide doorheen te jagen, zodat er geen spatje zuurstof aanwezig is.
• de druiventrossen in het vat stoppen – alle druiven dienen heel te zijn, anders start toch de normale fementatie
  
• doordat de druiven geen zuurstof krijgen maar in een bad koolstofdioxide liggen ‘sterven’ ze… de eigen enzymes vallen de structuur van de druiven aan waarbij suikers vrijkomen.
• het gevecht tussen deze suikers en de enzymes resulteert in alcohol… intracellulaire fermentatie om het met een duur woord te zeggen.
• al die activiteit laat de temperatuur oplopen en de druifjes worden zacht en vloeibaarder – een beetje zoals ik mij binnenkort op vakantie ga voelen denk ik.
• het sap wordt opgevangen (free-run juice) en daarna wordt er geperst (press juice) en in tegenstelling tot andere fermentatietechnieken is het geperste sap van betere kwaliteit dan het weggelopen sap.
• cool down periode tot zo’n 20°C en dan een vergisting ‘as usual’ met gisten. Ook wel gekend als extracellulaire fermentatie.

Resultaat: wijnen met een helderrode, paarse kleur door de warmte in het vat en barstensvol fruitige aroma’s doordat de fermentatie wordt beëindigd in een koelere temperatuur.

Wat: de rechtoe rechtaan beaujolais, fris en fruitig en snel te drinken. Dit proces haast zich immers, zonder veel aandacht te schenken aan taninne of polyphenolen, op weg naar de botteling.

Sidekick
Beaujolais Villages en de cru’s hebben een meer ‘fietsen op een natte dag’ techniek …
De trossen gezonde druiven worden in de vaten gestopt, waarbij de onderste druiven onzacht verdrukt worden door hun hoger gelegen buren en uit elkaar barsten. Het sap stroomt en de gekneusde schillen zorgen ervoor dat de gisting start.
Bij dit gevecht tussen suikers en gisten komt naast alcohol ook koolstofdioxide tevoorschijn. Stijgen wil dat gas, de zuurstof uit het vat duwen, de onderdrukkers straffen … de bovenste druiven worden al gauw ondergedompeld in dit gas en starten hun eigen intracellulaire fermentatie.

Macération carbonique geeft tinkelend gekleurde wijnen, rood zomers fruit met zachte taninnes die je met plezier jong drinkt. Vaak zijn dit de wijnen die je lekker gekoeld in een zomers jurkje kan drinken. Of moet dat laatste andersom?

Blauwe knieën
Voorlopig weken mijn knieën nog in paars en blauw, hier en daar neigend naar geel en groen… hopen doe ik dat deze gekneusdheid mij snel weer zomerse jurkjes toestaat!

ps: enig idee wat mij gebeurde toen ik de keldertrap richting een fles beaujolais nam …

Soms hebben sommige wijnmannen gelijk Soms vergeten ze mijn ‘itch’ …

Uitgedaagd Een tijdje geleden kreeg ik volgende uitnodiging: ‘Dame en heren, Drink jullie ook eens [...]]]>
Soms en Sommige
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik niet van natuurlijke wijnen hou
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik niet van Bordeaux hou
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik echt een .itch ben

Soms hebben sommige wijnmannen gelijk
Soms vergeten ze mijn ‘itch’ …

Uitgedaagd
Een tijdje geleden kreeg ik volgende uitnodiging:
‘Dame en heren, Drink jullie ook eens graag een hallucinante wijn? Genieten jullie van absoluut exclusieve wijnen met ongehoorde smaken?’

Tja, met die openingszin breek je al wat glazen natuurlijk. Een tijdje verder lees ik de itch, allemaal wijnen uit de Rolland Collection.

De Rolland Collection?
In wijnkennerskringen is dit een naam die wel wat doet rinkelen, en dat is niet altijd een lieflijk geluid.
Met Mondovino werd een beeld neergezet van Michel Rolland als een wijnmaker die binnen en buiten wijnkelders springt en overal microbullage aanraadt.

MMM op een rijtje:

• Michel Rolland – gekend oenoloog die adviseert bij een aantal (sic,meer dan 100) wijnhuizen hoe “lekkere” wijn te maken
• Microbullage – het toevoegen van zuurstofbelletjes tijdens gisting / rijping van de wijnen. Meer kleur en zachtere tannines zijn de meest gekende neveneffecten.
• Mondovino

Ik beken. De film Mondovino liet op mij een eerder ‘de zon schijnt uit mijn derriere’ beeld achter van de heer Rolland.
Hij lijkt hierin de maker van wijnen met druiven on color-steroïden en waar het fruit uit luidsprekers boomt…
Met mijn liefde voor elegantie val ik eerder voor g. Clooney dan voor a. Schwarzeneger, geen macho’s in mijn wijn toeblief!

Ja of nee
Keep your mind open en laat die vooroordelen een keer crashen was de boodschap bij de uitnodiging.
Dus , ik nam de uitdaging aan, hier met die glazen Bordeaux van die Michel!

Wijn op een rijtje

• Wit – 2009 CHATEAU LA GRANDE CLOTTE Bordeaux Blanc

Wit uit Bordeaux… dat betekent houtgebruik. En nee, dat is echt niet mijn ding.
Echter, beloofd is bleoofd! Open my mind and taste the glass.
De neus verleidt me met knisperende kweepeer, milde mineraliteit en een fijne floraliteit. Maar in de mond knalt teveel hout door dat plezier. De mannen rond de tafel zijn het er niet mee eens. Maar ik beken dat ik in wit behoorlijk gevoelig ben aan houtgebruik.
Voor mij is dit teveel. A no go dus.

• Rood – 2007 CHATEAU LA GRANDE CLOTTE Lussac Saint-Emillion
  
• Rood – 2008 CHATEAU ROLLAND-MAILLET Saint-Emillion Grand Cru

Vuursteen ruik ik in een klassiek aandoende neus. Nog voor ik echt een slok gedaan heb vliegen “mijn vooroordelen” de tafel heen en weer. Mannen en ratelen… ze kunnen er wat van!
Als ik na 10 minuten dan zelf mag zeggen wat ik ervan vind, verbaas ik vriend en mezelf.
Lekker vind ik die bordeaux. Fruit in een ingehouden kracht, zuren die niet schuren maar elegant walsen, een afdronk die geen moment verveeld en me met een voorzichtige glimlach achterlaat. Een beetje te jong misschien nog, maar ja, mission accomplished!

The wine-itch is van haar Bordeauxvrees af
En wat betreft Michel Rolland… ach, wie een cameraploeg toelaat in zijn leven staat meer dan eens verstomd na de montage.

Met deze, huizen er sinds kort 12 flessen Bordeaux in mijn kelder. Hopelijk gaat de rest van mijn flessen niet in defensie-mode!

Grazie aan de 3 kompanen voor de boeiende gesprekken rond deze wijntafel!

ps: Michel Rolland heeft zich terug voor een filmcamera gewaagd!

7 haasten bio Tijdens de middag in 7 haasten naar de kleine super in mijn werkomgeving tenen. Kiezen uit  fruit en groenten en vleesvak wat ik ‘s avonds in elkaar en op een bord zal draaien… Werkende mama’s hebben geen tijd om verschillende bio-boeren op te zoeken. Zeker niet als die werkende mama dat allemaal [...]]]>

7 haasten bio
Tijdens de middag in 7 haasten naar de kleine super in mijn werkomgeving tenen. Kiezen uit  fruit en groenten en vleesvak wat ik ‘s avonds in elkaar en op een bord zal draaien… Werkende mama’s hebben geen tijd om verschillende bio-boeren op te zoeken. Zeker niet als die werkende mama dat allemaal op de fiets doet. En ja, er een behoorlijk chaotische levensstijl op na houdt.
Is het schuldgevoel, gezond verstand of ijdele hoop dat mijn winkelmandje zich telkens vult met verpakte bio?

Bio en wijn
To be honest, ik vind het daar allemaal nogal verwarrend.
Want je hebt
bio en biodynamisch
maar ook natuurlijke en organische en ethische wijnen en …

Een kat zou er haar jongen bij verliezen en hoe weet ik nu in Bacchus naam van welk hout ik kurk kan maken?
En weet je wat?
In de wijnindustrie zijn ze er ook niet uit. Een heleboel labels en charters zijn er ondertussen wel om aan te duiden dat de druiven biologisch geteeld werden, dat er een minimum aan sulfiet is gebruikt, dat er geen geur, smaak of andere chemische stoffen zijn toegevoegd, dat er … Maar een bio-wijn- label? Hmm, voor eieren, appelen en een stuk kotelet is dat allemaal blijkbaar makkelijker (te controleren).

Dan maar eens mijn ‘kelder’ in om te sniffen hoe bio die is
DeSousa, Viret, Mas de Libian, Agrapart, Mauro Veglio, Schorpion, Bodega Fin del Mundo, Pecchenino, Marc Tempé, Agostino Pavia, Alain Normand …
Allemaal lekker – allez, allemaal met de itch die ik lekker vind!

Sidekick
Ik neem u even mee naar de Trommelhoeve in Lier/Boechout. Deze hoeve startte een aantal jaren geleden met het verkopen van ijsjes. Biologische ijsjes dat is, van biomelk en vrolijk in de wei rondspringend vee.
In het begin had je keuze uit een paar smaken, nu vind je er een koeltoog overvol heerlijkheden – de kastanje is lekker trouwens!
We zaten gisteren op de sobere banken in de tuin aldaar en ik bedacht me ‘het werkt toch hoor, als je kwaliteit verkoopt’. Want die kleine winkel is behoorlijk groot geworden.

Itchende quote
Terug naar wijn. En met de kans dat volgende quote u zo langzamerhand de strot uitkomt … goede wijn, daar heb je gezonde druiven voor nodig. En voor gezonde druiven, daar heb je een lekkere, goed in zijn vel voelende bodem voor nodig.

De meeste wijnmakers uit het lijstje hierboven heb ik ontmoet. Geen van hen zwaaide met een bio-label, maar stuk voor stuk hadden ze het wel over het belang van gezonde druiven en die bodem. Over met liefde omgaan met dat natuurprodukt. Over dat; al wat we nu doen met onze aarde een erfenis is voor onze kinderen. Over hoe belangrijk de eigenheid van hun terroir, hun druiven, hun wijnen is.

Ze zijn trots op hun wijngaarden en hun kelders. Stralend laten ze je hun wijnen proeven. Vaak openen ze dat gat bovenaan een vat en schenken ze een vatstaal uit.
En dat laatste … het is alsof ik  jou mijn 2 uur oude baby in de armen zou geven.
Alleen een brok gezond leven durf je uit handen geven, toch?

De itch dus!
To bio or not to bio … geef mij maar een glas wijn, nee geef mij maar een kartonnetje wijn van iemand die met respect en liefde en heel veel gezonde – met de voeten in de aarde – kennis, die gebottelde poëzie maakt.
Wees eerlijk, de vader en zijn 2 zonen hierboven, het kan toch niet anders dan dat zij eerlijke en lekkere wijn maken!

Voor mij hoeft een bio-label voor wijn niet.
Waarom niet? Omdat je het maken van wijn niet kan begrenzen met regels. Wine just needs the itch from a great maker!

Als enige vrouw bij de Vlaamse Wijnblogdagen heb ik het mij gepermitteerd om op mij te laten wachten met dit postje
Heel veel info over bio en wijn vindt u bij mijn schatten van wijnmannen

Wijngerd – Wijnmens – Disasterofwine – Bottle Case – Vinama – Belgian Gourmand –
St Etienne’s World – Have a nice wine today – MonkeyVineyard - Wine Jockey

Foto ○ Hanwt

ernie, ernie …

Zaterdagochtend Zaterdagochtend in het leescafé van onze bib, zat ik op z’n kaats in één van de chesterfields. De zonen verdronken in een kom warme chocolademelk, de echtgenoot glunderde achter een trappist en ik genoot van un caffe. Ja zo eentje waar je duim en wijsvinger maar 2 cm voor uit elkaar [...]]]>

ernie, ernie …

Zaterdagochtend
Zaterdagochtend in het leescafé van onze bib, zat ik op z’n kaats in één van de chesterfields. De zonen verdronken in een kom warme chocolademelk, de echtgenoot glunderde achter een trappist en ik genoot van un caffe.
Ja zo eentje waar je duim en wijsvinger maar 2 cm voor uit elkaar dient te houden.

De Morgen Magazine lag op mijn stapeltje lees en wijnliefhebber-gewijs begin je uiteraard achteraan in die extra katernen van dikke weekendkranten.
Als je nog steeds zo geniet als ik, van wegkruipen in een hoekje chesterfield, dan hoef je niet door alle what to wear, what to smear, what to use and what to look like if you want to be a lady.

First things first, de snelste bladerkant naar de wijnen dus.

Van kiwi naar banaan
Kiwi-wijn is het onderwerp dit weekend volgens Frank Van der Auwera. Nee, nee, ook u denkt verkeerdelijk aan Nieuw Zeelandse wijnen!
‘t Ging echt over wijn gemaakt van kiwi. Mentaal geklasseerd als – nope, geen wijn – heb ik het artikel niet gelezen.

Toen ik echter een uurtje later de kelder indook voor een fles rood en niet kon beslissen tussen een barbera en een beaujolais moest ik terug denken aan de kiwi. Laat ik dan maar voor de banaan onder de wijnen gaan …

“Wat is het verschil tussen beaujolais en een banaan?”
Beaujolais komt aan zijn bananen-bijnaam vooral door de ‘Le Beaujolais Nouveau est arrivé’- hype.
Hoezo?
Welzo! Om op de derde donderdag van november al wijn te verkopen heb je vaak wat meer nodig dan alleen moedertje natuur.

Beaujolais, net onder Bourgogne ligt niet in het meest warme klimaat. De gamay-druif heeft het dan ook niet altijd makkelijk om genoeg zonne-suikers te verzamelen. En als je als wijnboer mee wil met de Nouveau-hype kan je je druiven niet al te lang laten hangen om te rijpen.
Chaptaliseren ofte bijsuikeren mag, zodat je toch nog genoeg alcohol in je wijn krijgt. Wat daarbij de itch is? Dat meer alcohol ook de indruk geeft van wijn met een vollere body.

“Een banaan ziet geel”
Bon, de alcohol hebben we nu, maar magere druiven, geeft ook magere, saaie wijn.

Wat een geluk dat je naast het suiker-rek ook nog wat gisten kopen kan, gisten met een smaakje!  Zo bestaat er het gist 71B dat een verrukkelijke bananensnoepjes-aroma geeft.

Wie in Beaujolais al vanaf eind november wat op zijn lauweren wou rusten, perste zijn druiven zo snel mogelijk, bottelde alles -with a little help from … – en dan de deur uit onder het motto ‘Le Beaujolais Nouveau est parti’!

Haal die banaan uit je oor
Maar nu zitten ze daar, snel en veel leidt niet vaak tot een langdurig succes. Zwoegen en zweten is het nu voor die jonge mannen en vrouwen met dromen en zoveel goesting om lekkere wijn te maken.

Een aantal van hen verzamelde zich onder Signé Vignerons. Ondertussen werden hier ten huize al een aantal flessen Beaujolais van deze coöperatieve geschonken en genoten. Ik geef toe, allemaal met CRU op hun etiket.
Stuk voor stuk deden ze waar Beaujolais hopelijk binnen een tijdje terug voor zal staan. Fruitig, fris en frivool drinkplezier.

Enfin, om maar te zeggen hoe een schuin gelezen kiwi-wijn artikel mij deed besluiten om niet de ene, maar de andere fles te openen. En wees maar zeker er zit geen banaan in mijn beaujolais!

“tussen-haakjes-quote is van Nicolaas Klei uit Over de Tong”

Goh, ‘t wordt tijd! Net zoals het op vrijdag zo rond een uur of 5, als iedereen en alles thuis is, tijd is voor belletjes. Deze keer kies ik voor champagne, “the real stuff” Charles Pougeoise.

Op de fles staat RM. Laat ik daar [...]]]> Zon
zou ze dan eindelijk het lef hebben om voluit te gaan… ?

Goh, ‘t wordt tijd! Net zoals het op vrijdag zo rond een uur of 5, als iedereen en alles thuis is, tijd is voor belletjes. Deze keer kies ik voor champagne, “the real stuff” Charles Pougeoise.

Op de fles staat RM.
Laat ik daar een keer een woordeke aan wijden, misschien dat het mij dan eindelijk lukt om die afkortingen langer dan een paar uur in mijn hoofd te houden.

Afkortingen op zijn champagnes

• RM: Récoltant Manipulant … deze wijnboer heeft een eigen wijngaard en maakt daar helemaal zelf zijn/haar eigen champagne(s) van.
• NM: Négociant Manipulant … geen wijnboer deze keer maar een champagnehandelaar om het wat oneerbiedig uit te drukken. Zij bezitten geen wijngaarden maar wel een champagnekelder waar ze de aangekochte druiven of wijn omtoveren tot hun eigen stijl van champagne.
• CM: Cooperative Manipulant … een aantal eigenaren die zich aangesloten hebben bij een coöperatieve. Deze coöperatieve verwerkt de druiven tot champagne en brengt die ook uit onder eigen naam.
• MA: Marque Auxiliaire (hulpmerk) … grote firma’s of warenhuizen die champagne onder hun (firma)naam laten bottelen.
• RC: Récoltant Coopérateur… de coöperatieve zorgt voor de dure installatie maar de wijnboer verkoopt zijn champagne zelf.

Ik weet het! ‘t Is me wat.

Welke is nu de beste … ?
Tja. Hou het maar op de eerste twee voor echt sprankelend plezier.

RM is fancier gekend als growers champagne – upcoming and rising star in het bellenfirmament. De wijngaardenier die verhalen wil vertellen met zijn flessen. Zoek er die mannen en vrouwen uit die je doen glimlachen en waar je met plezier naar luistert. Je zal hun champagne met evenveel pret drinken!
‘t Drinkt alsof je zachtjes onder een lekkere dons wordt voorgelezen … en wie zou zo’n aanbod nu afslaan ,-)

NM zijn veelal de grote namen die iedereen – tot I am Bond, James Bond – kent. Lang heb ik er wat misprijzend op neergekeken. Die grote ketens waar ik samen met de fles ook nog een keer de electriciteitsrekening van een bekende whatever betaal… Tot we werden uitgenodigd voor een gesprek met Régis Camus, de keldermeester van Pieper-Heidsieck. Deze man vertelde met een passie die mij verwonderde en ontroerde.
‘k Bekijk de flessen sindsdien dan ook met een glimlach al verkies ik voorlopig toch telkens weer die kleinere champagne”schat”.

Champagne Pougeoise
Alle info over deze récoltant manipulant vindt u hier. Ik vind hem lekker.
Frisse citrus en knisperende appel, tintelende bubbels en fruitige brioche, knetterende zuren en Italiaanse elegantie in een Franse fles.

En, brengt het u ook op vrijdagse ideeën … ?

damn

Waar heeft ze het toch weer over …?

Toen ik gisteren eindelijk wat tijd vond om mij over Alsacer-woorden te buigen ontdekte ik dat Have a nice wine today! mij bovenstaand ééntweetje had gelapt …

Met deze, geniet u alvast van [...]]]>

damn

1. in snelheid gepakt
2. jaloers op hoe mooi dit werd verwoord, daar wil noch kan ik iets aan toevoegen

Waar heeft ze het toch weer over …?

Toen ik gisteren eindelijk wat tijd vond om mij over Alsacer-woorden te buigen ontdekte ik dat Have a nice wine today! mij bovenstaand ééntweetje had gelapt …

Met deze, geniet u alvast van ‘de elzasiaanse avonturen van les blageurs flamands’ op hun eerste dag … HIER!

De elzas Ik weet niet hoe het bij u zit… maar als ik elzas denk

Dan denk ik Tirolerbroeken en peperkoekenhuisjes Zacht glooiende heuvels en bossen

Dan denk ik ‘nog niet eens halverwege’ want Italië is waar mijn wijnhart juicht en zindert en jubelt

Dan denk ik ‘worst en zuurkool’ Nee danku, liever niet op mijn bord!

Dan denk ik Lange groene en blauwe flessen met etikketten die niet zouden [...]]]>

De elzas
Ik weet niet hoe het bij u zit…
maar als ik elzas denk

Dan denk ik
Tirolerbroeken en peperkoekenhuisjes
Zacht glooiende heuvels en bossen

Dan denk ik
‘nog niet eens halverwege’
want Italië is waar mijn wijnhart juicht en zindert en jubelt

Dan denk ik
‘worst en zuurkool’
Nee danku, liever niet op mijn bord!

Dan denk ik
Lange groene en blauwe flessen
met
etikketten die niet zouden misstaan op de odecologne van mijn bomma

…

Manmanman
Denk ik nu
Wat was ik mis!

‘l’enfer c’est les autres’

Maar,
zet 4 vlaamse wijnbloggers bij elkaar,
blend ze met een jongeman die vrank, vrij en open van geest de wereld doorstapt,
confronteer dat hoopje ongeregeld met een variatie aan wijnen
en
geef ze de vrijheid om,
met sneeuwballen te gooien,
te genieten van lekker eten,
door te zakken en de tijd wat te vergeten
en
…
je krijgt een reis waar we met heel veel plezier
en
heel veel weggeveegde wijn-vooroordelen
graag naar terugkijken!

Snel meer

MET EEN GRAZIE1000 AAN LORENZO!