Outside on our table in the garden … it just looked like the perfect cooler and it was!

“Life should NOT be a journey to the grave with the intention of arriving safely in an attractive and well preserved body, but rather to skid in sideways, champagne in one hand – strawberries in [...]]]> … for christmas!

Outside on our table in the garden … it just looked like the perfect cooler
and it was!

“Life should NOT be a journey to the grave with the intention of arriving safely in an attractive and well preserved body, but rather to skid in sideways, champagne in one hand – strawberries in the other, body thoroughly used up, totally worn out and screaming WOO HOO – What a Ride!” author unknown

Love & a hug to ALL of you!
Have a nice wine-itch today *

*©

typisch? ok ik ben een vrouw,  wie daaraan twijfelt mag zich melden! ja ik hou van wijn, rood wit rosé droog zoet of prikkelend! maar ook van chocola …

Niet zo makkelijk! Wat is het moeilijk echter die laatste 2 te blenden. Met de wijnclub namen we ooit de proef op de smaakpapillen en evident bleek het niet. Vandaag donderde er een mailtje mijn [...]]]>

typisch?
ok
ik ben een vrouw,  wie daaraan twijfelt mag zich melden!
ja
ik hou van wijn, rood wit rosé droog zoet of prikkelend!
maar
ook van chocola …

Niet zo makkelijk!
Wat is het moeilijk echter die laatste 2 te blenden. Met de wijnclub namen we ooit de proef op de smaakpapillen en evident bleek het niet.
Vandaag donderde er een mailtje mijn inbox binnen dat mijn speekselklieren danig aan het werk zette. Gretig en gulzig zijn de beste beschrijvingen, naast net niet op en neer springend in mijn stoel  ‘hebben, hebben, hebben!’.

Dat rode wijn een gezond levens-aspect heeft, is ondertussen genoegzaam bekend.
Dat rode wijn en kaas een ideale combinatie is, dat is ondertussen nog niet genoeg ontzenuwd.
Een longenspecialist uit Ohio vond het al te gek dat het vetgehalte van kaas telkens weer het heilzame van rode wijn teniet deed en ging op zoek naar een gezond alternatief.

Even “zondig en gezond” als wijn… chocola!

Ook dr Proia ontdekte dat deze 2 zondes niet direct voor elkaar geboren zijn. Chocola is vaak te zoet en kleverig om nog van je wijn te genieten. Taninnes en zoet mengen laat je immers met een bitter mondgevoel achter.
Diepzwarte chocola durft door zijn cacaogehalte je rode wijn dan weer te overtroeven.

Of wel?
Niet getreurd, deze dok bleef niet bij de pakken zitten en ging op zoek naar de perfecte cacaobonen en blends om 3 repen te ontwikkelen die wel bij wijn passen. Melk, donkere en diepdonkere chocolade zijn geboren en … ze zouden smeken om een glaasje wijn als gezelschap.

Iemand?
Naar ‘t schijnt kan je BRIX intussen in de Bijenkorf verkrijgen. Gaat er iemand binnenkort onze noordelijke grens nog een keer over?

Want … hier met die choc!

vrienden Steve van Wineconsult en Peter van Pierre pour les amis vonden elkaar [...]]]>
Deze jamsessie ligt al een tijdje achter ons en dit postje bleef maar ongeschreven.
‘t Is dan ook moeilijk om een zo fijne en verrassende ervaring in woorden om te zetten.
Helemaal als een ‘heilige’ reeds een uitgebreide en lippensmakkende herinnering schreef.

vrienden
Steve van Wineconsult en Peter van Pierre pour les amis vonden elkaar waarschijnlijk ergens tussen bord en glas… (mental note: ik moet het hen een keer vragen) en besloten om hun passies te blenden. Dit stukje had dus heel duidelijk “wijn en spijs” kunnen titelen, maar voor duidelijkheid verwijs ik u graag naar andere blogs.

Voor zover ik beide heren ken, zijn ze allebei naarstig op zoek naar de essentie in hun passie. Wat veel ssies en nogal zwaar op de hand die vorige zin? Wees gerust, het zijn 2 mannen met een hoek af, daarom vervingen ze harmonisch samengaan door “jammen“.

stilletjes
Naarstig zoeken ze naar die eet en drinkcombinaties die je smaakpapillen doen jubelen. Ze hadden het lef om een kritisch publiek uit te nodigen en

…

kregen ze allemaal doodstil rondom de tafel.
Een uitgebreid verslag vind je bij St Etienne, lees even bij hem bij en kom dan terug!

Zo, je bent er weer! Ja, ja, ‘t was lekker op alle fronten ook al kreeg ik een pretoogjes mededeling te verwerken

Mijn wijnenspijs-ideeën beschreef ik al een keer voor de Vlaamse Wijnblogdagen. Ondanks wat Steve beweert blijf ik het erg moeilijk vinden. Maar ik laat me graag op sleeptouw nemen!

eten en drinken
9 gerechtjes en 9 wijnen… en ergens in het begin had ik een ware AHA erlebnis.

De vierde wijn die werd uitgeschonken kon me echt niet bekoren – maar serieus, echt niet!
De Viña Gravonia Crianza 2000, Lopez de Heredia, DOC Rioja blanco, 100% Viura. In mijn proefnotities staat hout wel 2 maal onderlijnd naast de frisse kruidigheid van groene dragon, wat gerookt, wat fleur de sel en een medicinale toets.
Een crianza in wit verblijft verplicht minimum 1 jaar in hout, deze viura kreeg wel 4 jaar een eiken verblijf… eigenlijk viel het dan nog wel mee met het hout in mijn glas. Maar ik moest erop “bijten” en dan is het “not my kind of thing”.

Bij dit glas kregen we op vel gebakken kabeljauw, lamsoor, tapenade van ansjovis, jus van daslook. Het werkte niet en ik was al halverwege mijn beslissing om dan maar alleen te genieten van mijn bord toen Steve langskwam.
“Steve, het werkt niet hoor, het hout in de wijn slaat alles stuk.”
“Wacht” zei Steve en verdween naar de keuken. Een potje met wat ansjovispasta die ook onder de kabeljauw zat en een lepeltje. “Neem eens wat meer van deze ansjovis en proef de wijn dan nog een keer!”

AHA
En ja, dit werkte wonderwel! Door de kabeljauw te combineren met wat meer ansjovis ontstond er een vrolijk debat met de krachtige witte rioja.
Net geen openvallende mond, jubelende smaakpapillen en pretlichtjes in mijn ogen waren het resultaat.

En kijk, daar doen ze het dan voor en ik… ik keek ernaar en genoot!

Collega wijnblogger Bert stuurde een mailtje deze week. Of we zin hadden om aanwezig te zijn bij de persconferentie van zijn vertaling van het boek La Belgique, Le vin van René Sépul en Cici Olsson?

Zin en wijn en dat in één woordenrijtje! De logistiek hier ten huize een keer overlopen en ja, ‘t ging [...]]]>

Collega wijnblogger Bert stuurde een mailtje deze week.
Of we zin hadden om aanwezig te zijn bij de persconferentie van zijn vertaling van het boek La Belgique, Le vin van René Sépul en Cici Olsson?

Zin en wijn en dat in één woordenrijtje! De logistiek hier ten huize een keer overlopen en ja, ‘t ging lukken.
Op dus naar Pazzo waar de trap omhoog, me leidde naar zacht geroezemoes en vrolijke verwachting en ik terecht kwam in een boeiende blend van “incrowd”.

De journalist en zijn dame
René Sépul is een fijne man en zijn echtgenote, die de foto’s voor dit boek nam, een twinkelende dame.
Ze trok me aan m’n arm, stelde me voor aan Pieter en zei: “zeker deze man een keer in het licht zetten op je blog!” Zal ik doen, beloofd. Zo heb ik een excuus om eindelijk een keer tot op die camping te raken…

Handelaar
Wim van Cantucci moest ik ook leren kennen. Tja, wie zijn wijnwinkel naar een italiaans koekje vernoemd en dan ook nog een keer het liefst in Piëmonte verblijft kan niet anders dan in mijn lijstje ‘zeker een keer langsgaan’ belanden.

Boer
De wijnboer uit Sicilië sprak een sappig vlaams en vertelde waarom hij terugkeerde naar la bella italia. Een verhaal over hoe wijn toch “bijten” kan en hoe daar dan een wijngaard en flessen uit groeien.

Kok
Michele van Il Mezzogiorno, nog een siciliaan, toverde de meest lekker gerechten in mijn hoofd en nodigde me uit om zeker eens langs te komen. Doe ik!

Sommelier
Steve nam het deeltje sommelier voor zijn rekening vanavond. Hij verhaalde over de wonderlijke wegen waarlangs hij wandelde. Van Gordon Ramsay over een sheik naar de Dôme en uiteindelijk naar zijn wineconsult.

Kwamen allemaal terecht in een boek
Waar we voor kwamen, het boek: België, wijn.
Geen “echte” pers aanwezig op deze persconferentie want verkiezingshitte. Daar hebben we niet om getreurd (al hadden ze ongelijk!).

België, wijn. werd geschreven door een journalist en hij baseerde zich op het idee om iets op te bouwen uit ontmoetingen.
En zo vertelde René over het ontstaan van dit boek en wat daaruit was voort gevloeid. De mensen en de wijnen en de vriendschappen en …
En toen jeukten mijn vingers om te schrijven – voor(schrijf)pret.

Goesting
Want hier was dat zachte geroezemoes van daarnet en de voorpret in mijn vingers

Mensen, samen pratend, zittend of staand, met een glas in de hand
en wijnen, meegebracht door handelaar, wijnboer of sommelier.

Ontmoetingen en verhalen, ieder op hun beurt met een twinkel in de ogen en een goesting in de stem, twinkelende goestingen waar ik zo van hou.

Het boek is er eentje om van te genieten, een geroezemoes van wijnmensen in heel België en eentje dat volgens mij in het kleine kamertje van elke wijnliefhebber thuis hoort. En zeker ook voor de prachtige foto’s

…van Soepertroeper genoten Een tijdje geleden belandde deze wijnhandel in de Top 10 van beste wijnhandels in Vlaanderen. Met recht en rede! Gerd Brabant van Vinikus is een bescheiden man, al verschuilt hij achter dat imago ook een pretoogjeshumor en vertelt hij met liefde over de wijnen in zijn kelder. 10 [...]]]>

…van Soepertroeper genoten
Een tijdje geleden belandde deze wijnhandel in de Top 10 van beste wijnhandels in Vlaanderen. Met recht en rede! Gerd Brabant van Vinikus is een bescheiden man, al verschuilt hij achter dat imago ook een pretoogjeshumor en vertelt hij met liefde over de wijnen in zijn kelder.
10 jaar Vinikus… dat moet gevierd worden! Vinikus à table betekent hiervan meegenieten. Een mailtje naar een aantal wijnvrienden verzekerde mij binnen de kortste keren van een wijnharem die graag mee wat icoonwijnen ontdekten.

Zo zaten we gisteren samen aan één tafel en ja ik heb Soepertroeper genoten.

…van Sober, was niet van toepassing deze keer
Silvaner, het klinkt als een bescheiden druif. Maar dit glas  Silvaner VINZ Am Stein 2008 verraste ons allemaal met zijn mineraliteit en expressieve neus.

Riesling is een druif met een imagoprobleem. De hemel ingeprezen door al wie “kenner” of liefhebber achter het woordje wijn plakt, maar in de supermarkt raak je deze flessen aan de straatstenen niet kwijt. Gerd noemde het kindermoord, maar wij genoten met volle teugen van  Philipp Wittmann’s Riesling MORSTEIN 2008.

Wie van Riesling houdt, heeft veelal ook een boontje voor Pinot Noir. Spätburgunder noemen ze deze druif in Duitsland. Knab maakte er in 2007 een wijn van die overtuigde.

En dan een ander icoon. Viret’s “L” de TriLoGie 2004 uit de Rhône Villages catapulteerde een paar van ons naar november 2009. 100% syrah waar de verleidelijke neus leidt naar stilte bij de eerste slok. Stiekeme zonde heet zoiets.

Gerd had nog meer, hij schonk ons gul ook de “T”, 100% mourvèdre… wat een Trésor deze wijn en handelaar!

Bijna afsluiten deden we met alweer een onbekende druif. Huxelrebe Trockenbeerenauslese 2008 toont het Domein Geil van zijn verleidelijkste zoete kant.

…van Spuwemmer
Er kwam nog meer op onze tafel, de versie Huxelrebe uit 1999 en whisky with an attitude en …. Aangezien mijn wijnniveau zich bevindt op ‘dronken na één glas’, de terugrit zo’n 45 km rijden was, besloot ik dat het maar beter was dat één van ons meer bloed dan alcohol door zijn aderen had stromen. Geef mij naast mijn glazen maar een spuwemmer.

…van So help me god
Blauwe zwaailichten, zwaaiend oranje en remmende auto’s. AI! Zou het geholpen hebben die laatste uren spuwen?

Sie titel!

Second95
Blijkbaar heb ik een deel van het gesprek aan tafel gemist, maar de 3 andere aanwezige wijnbloggers spraken af om dit festijn in een wijncaroussel te verhalen. Altijd bereid om rond te walsen!
Met deze, het begin van de avond vind je bij HANWT! Orbis of Vinama nemen u daarna graag in hun armen…

Een etentje met vrienden en een karaf met rioja op tafel. Uit mijn glas stormde zwoel, gestoofd fruit en die typisch zoete vanillegeur. Maar de slok die ik nam voerde een hevige discussie met mijn geurherinnering… Groen, bitter en taninnes die wrongen, [...]]]> Wijn geschonken uit een karaf
Wijn en zuurstof, er zijn makkelijkere relaties dan die 2.

Een etentje met vrienden en een karaf met rioja op tafel.
Uit mijn glas stormde zwoel, gestoofd fruit en die typisch zoete vanillegeur. Maar de slok die ik nam voerde een hevige discussie met mijn geurherinnering…
Groen, bitter en taninnes die wrongen, waar was dat fruit naar toe?

Wijn geschonken uit de fles
De gastheer toonde een nog volle fles en ik kon het niet laten.
Proeven die wijn, zonder zuurstofkuur deze keer. Het fruit stormde wat bescheidener, maar bleef wel toen ik dronk. De taninnes waren zachter, minder groen en bitter.

Dit was niet mijn eerste ervaring met lekkerder zonder karafferen.  Meest pijnlijk  is de herinnering aan een pinot nero die compleet de mist inging na een overgietsessie.
En ja, ik heb er ooit om gevraagd; ‘hoe proef je dat eigenlijk oxidatie?’ De wijnman in kwestie vond er niet beter op dan een fles ettelijke malen door een trechter te gieten… het resultaat?
Blind gegeven zou ik me waarschijnlijk afgevraagd hebben of ik wel wijn in mijn glas had. “Het ruikt en proeft naar niets,” was toen de beste omschrijving.

Dus, nee ik begrijp het niet, het nut van karafferen.
Een wereldwijdeweb-zoektocht naar ervaringen van anderen. Alleen positief nieuws.
Bij jonge rode wijnen verzacht karafferen de tannines. En meer dan eens lees ik:  ‘baat het niet, dan schaadt het niet’.

Ik heb het de vrienden gevraagd, ze verkozen de niet-gekaraffeerde versie van de rioja 2006; ‘zachter in de mond, meer fruit’. En nee, ze zeiden dat niet om mij te plezieren.

Als fles en karaf vechten om de eer
In januari hebben we een proefavond waar we 3 wijnen naast elkaar zetten, in een recht-uit-de-fles-versie en in een eerst-gekaraffeerde-versie. Ben benieuwd!

… loopt de derde ermee heen
Voorlopig vraag ik me af, een mooi groot glas en een walsje of 2… Dat lijkt me ook een fijne zuurstofkuur en je ontdekt je wijn terwijl hij van gesloten  persoonlijkheid naar speels, eigenzinnig, elegant of gewoon lekker verandert.

Ik ben een lettervreter en op restaurant wordt dat dan… de wijnkaart verorberen

MA DAI!

Op bladzijde 1  had ik zowaar keuze uit 24 wijnen per glas, vierentwintig…  wijnhemel noem ik dat Mijn echtgenoot sloeg de ogen [...]]]> Gisteren aten we uithuizig met vrienden, een restaurantweek-plekje @ LUX
Bij het veilig 3-gangen menu verdeelden we ons in een kabeljauw- en een speenvarkenkamp

Ik ben een lettervreter en op restaurant wordt dat dan…
de wijnkaart verorberen

MA DAI!

Op bladzijde 1  had ik zowaar keuze uit 24 wijnen per glas, vierentwintig…  wijnhemel noem ik dat
Mijn echtgenoot sloeg de ogen ten hemel; “Vergeet haar maar voor een half uur of zo”

Ik deed mijn best en de lieve vrienden vergaven het me Ze vonden het fijn niet te hoeven beslissen en je kan iemand, enthousiast op haar stoel wiebelend, toch geen kleine etterbak vinden?

Maar wat kiezen als de ene helft vis en de andere vlees eet?
Of vind ik iets dat voor- en vleesgerecht kan vergezellen?
Pinot noir?  De ober  charmeerde door zijn hulpvaardigheid; “zal ik die een keer laten proeven?“

En toen kreeg ik dit
Wat een luxe, wijnbouwer, land, streek, druif en ook nog een keer verkrijgbaar bij op een   kaartje rond de voet…
Dat noem ik knappe marketing maar ook een fijne klantenservice!
En, getuigen van lef, niet elke restaurant onthult zomaar de prijs van zijn flessen

Het werd niet de pinot maar een portugese blend uit de Douro en een spaanse mencia uit Bierzo
Uit warme vakantielanden maar wel allebei uit het koelere noorden
Zo dronken we rood met genoeg frisheid, fruit en elegantie die de carpaccio niet overweldigde en bij het speenvarken gezwi(j)nd een fijne combinatie vormde
De kabeljauw ging vergezeld van een hoegaardensausje dus kwam er een belgische hoegaarden naast het bord en voor de dame een hongaarse chardonnay

Het eten was niet om van achterover te vallen, maar dat heeft waarschijnlijk ook met de formule te maken
Edoch, met zo’n wijnkaart en die service ga ik met plezier nog een keer naar LUX, want naar het schijnt hebben ze om de 10 weken een andere selectie wijnen per glas…

Itch: heb je fijnere vleesgerechten vraag dan naar rood uit een koelere streek, die zijn vaak minder bombastisch en overweldigend