Al snel dwarrelden wat antwoorden binnen. Haveanicewinetoday stelde voor: “Barossa Shiraz, kruidig, rokerig en hot ”

Mja, kan ik inkomen… als je een huis [...]]]>

Wijn

Witte wereld
Foodmonk vroeg zich gisteren af: “Popquiz: welke wijn gaat samen met -5°C en sneeuwval? Kwam thuis en er stond een fles Blina Barbera d’Asti open (lekker, maar no match) Iemand echte suggesties?”

Al snel dwarrelden wat antwoorden binnen.
Haveanicewinetoday stelde voor: “Barossa Shiraz, kruidig, rokerig en hot ”

Mja, kan ik inkomen… als je een huis hebt met een knetterende open haard en veel kussens en dekentjes in de zetel. Dat hebben we hier niet.

Witte wijn
Mijn voorstel: een Moscato d’Asti voor een tintelend lentegevoel vind ik nog steeds lekker. Dat rijpe witte fruit, die zoete toets en dan die fijne verleidelijke pareling die je weer helemaal doet opleven.

Veel mensen grijpen naar geurig, vol rood tijdens de winter. Ik merk steeds meer dat ik deze dagen vaak mijn glas vul met vrolijk, fruitig wit. Een goeie dot zuren en knapperig wit fruit levert vaak een instant zomergevoel op, hemels voor iemand die nog het liefst een winterslaap zou houden.

Winters wit
Uiteraard vragen de stoofpotjes, stamppotten en wildschotels die rijkelijk op tafel komen om dat zwoele rood. Maar vergeet toch maar niet die flessen wit vol zon in je kelder.

Om 21:00 wandelde ik over een stille, sprookjeswitte vest huiswaarts. De sneeuw knerpte en maakte de wereld zoveel lichter.

Welke wijn bij dit winters witte weer voor mij?

‘k Heb nog een 4de w… Foodmonk besloot er gisteren ook z’n avond mee.
Groot gelijk!
Whisky
In mijn glas een gouden kleur, diepdonkere fondant, rokerig geturfd, diepzoet gedroogd fruit en wat frisse citrus.
De Importanticus Fumosus* van Ben Riach, een whisky die 12 jaar ouderde in Amerikaanse vaten en een finish in Port-vaten kreeg past perfect bij deze avond.

Met dank aan de gulle schenker die mijn whisky-liefde kent en de mededeling dat de fles bijna leeg is
… als je nog wil proeven ga je u moeten haasten.

*letterlijke vertaling: gerookte port

De eerste zaterdag van 2010.

Rood met aandacht Zin in rood, zo’n glas met een “beet” maar tegelijk ook elegant en vol beloftes van geuren en smaken. De kelder brengt soelaas, Sobredos Aneto uit de Douro. Fijne herinneringen sluipen mijn geheugen binnen. We proefden deze fles met de commanderij. En we waren [...]]]> @foto

De eerste zaterdag van 2010.

Rood met aandacht
Zin in rood, zo’n glas met een “beet” maar tegelijk ook elegant en vol beloftes van geuren en smaken. De kelder brengt soelaas, Sobredos Aneto uit de Douro. Fijne herinneringen sluipen mijn geheugen binnen. We proefden deze fles met de commanderij. En we waren verkocht, zo verkocht dat we met een paar een aantal flessen kochten bij Amorvini.

Dat klokkend geluid! Waar zou je een winterse zaterdag anders mee vullen?
Bart heeft al een lyrisch post over deze Aneto, dus leest u even hier en kom dan gauw terug.

Zuurstof in de aandacht
In mijn geheugen dwarrelt nog iets, een uitzending van Gary Vaynerchuck die in de wolken is over karafferen.  Zelden zo’n emotionele oproep gezien om rood een stevige dot zuurstof te geven…
Wat is het toch, waardoor mensen wild zijn van die overgietsessies? Nog steeds deel ik deze ervaringen niet en ik wil weten waarom!

Eén glas-inhoud van deze Aneto gaat in een karaf om tot de avond te vergeten…

Een tweet die aandacht kreeg
Twitteren, een online-behoefte om woorden te delen. Een aantal kilometers verderop breng ik met deze tweet “drinking a red douro called aneto” iemand op ideeën. Bart ofte Winehack op twitter, die enthousiaste vriend in winecrime, laat weten dat ook hij een Aneto opende. De uitdaging om een glas te karafferen moet ik hem geen twee keer vragen

Blinde aandacht
Ik vraag mijn echtgenoot me de 2 glazen “blind” te geven. Vooroordelen beïnvloeden veel te gauw de smaak van een glas wijn en dat wil ik absoluut vermijden. Ik wil op voorhand niet weten welke de gekaraffeerde is en welke niet.

Ruiken
Glas 1: mijn neus duikt een glas in dat intens geparfumeerd is, zoethout schreeuwt om aandacht, zwart fruit speelt verstoppertje maar laat zich vangen. Even krijg ik niets meer, maar dan komen er een resem animale en vegetale toetsen terug. Expressief dit glas!
Glas 2: komaan schat, show yourself! Pas na stevig walsen krijg ik wat zoetig hout, subtiel zwart fruit, heel veel violetjes en wat animaliteit.

Conclusie: in de neus is 1 de meest expressieve.

Proeven
Glas 1: dju, waar zijn al die geuren naar toe? Ik krijg een mondvol tannines, een stevige dot zuren en een einde dat bitter is. De tannines duiken zelfs nog even om het hoekje om  zich te verzekeren van voldoende aandacht.
Glas 2: hierse daarse! Heel wat zwart fruit, drop, tannines die stevig zijn maar niet bitter en wat peper om de spanning erin te houden. Een mondvol kracht en structuur, wat gesloten misschien, maar zo beloftevol.

Conclusie: glas 1 beloofde veel, maar maakte het voor mij niet waar, alle spanning was verdwenen.Glas 2 wat bescheiden in de neus deed me glimlachen en gaf me zin in nog een glas.

Lezen met aandacht
Duidelijk toch, welke ik het lekkerste vond? Niet?
Ik hou ervan als er nog wat aan de verbeelding wordt overgelaten, als er nog wat belofte overblijft…  en zo eindig ik deze post dan toch nog met een “one of the guys” uitspraak

Dit is een post in het kader van een onverwacht twitterexperiment tussen Wine-itch en  Have a nice wine today!

@O’Cool

Of hoe voornemens en wijnpaden er niet altijd dezelfde richting op na houden Wijn met weinig aandacht

ik ben geen kunstkenner, heb geen favoriete schilder of stijl, wat mij stil maakt, wat mij raakt daar gaat het om!

zo viel ik een keer stil bij Delvaux in het museum aan de kust en ontroert mij wat Bert de Beul maakt. Berlinde de Bruyckere en haar ‘dekenmensen’, ze zijn zo kwetsbaar mooi net als [...]]]>

ik ben geen kunstkenner, heb geen favoriete schilder of stijl, wat mij stil maakt, wat mij raakt daar gaat het om!

zo viel ik een keer stil bij Delvaux in het museum aan de kust en ontroert mij wat Bert de Beul maakt. Berlinde de Bruyckere en haar ‘dekenmensen’, ze zijn zo kwetsbaar mooi net als de portretten van Patrick de Spiegelaere…
Zachte herinneringen aan het o zo mooie Rodin museum en het erg kleine Van Gogh museum in Parijs. Die torenhoge zwarte spin ‘Maman’ van Louise Bourgeois boven het graf van Ensor, maar ook de passie en het woeste in de boxers van Sam Dillemans
zo hou ik ook van  Johannes Vermeer

we schrijven 17de eeuw…
schilderijen uit die tijd zijn de films van vandaag, ze dateren een deeltje van het leven.

elk beeld is code, zo ook toen. De Lairesse toonde in zijn Groot Schilderboek het hoe en wat wanneer je een glas schilderde.

Wyst de verschillende manierlykheid in het aanvatten van een glas aan: de een grypt het met de volle hand, N^o. 1. En den andere vat het met weinig meêr manierlykheid onder aan. N^o. 2. In tegendeel ziet men N^o. 3. als een Vorstin, een kelk met de toppunten haarer drie vingers houden, terwyl zy de pink voorzichtig op een aangename wyze van het glas ligt. Wederom ziet gy N^o. 4. een Staatjuffer verbeeldende, op een beschroomde wyze, uit vrees voor storting het zelve wel behendig, doch niet zo bevallig aanvatten. Een Vorst wederom N^o. 5. vat het zelve, behendig en voorzichtig onder aan de voet.

Het meisje met het glas wijn als geschilderd scenario?
Man ziet een knap meisje en gaat op zoek naar hoe haar te verleiden. Onder het motto ‘diamonds are a girl’s best friends’ biedt deze heer zijn dienstbode een glas wijn aan. Een vloeibare verleiding die dit meisje aanvaardt en volgens mij weet ze behoorlijk goed waar ze mee bezig is

En niets nieuws onder de zon …
hedendaags psycholoog Glenn Wilson stortte zich in het uitgaansleven, “bestaarde” zo’n 500 cafégangers en kwam tot volgende conclusie;  de manier waarop je je glas vasthoudt vertelt veel over je persoonlijkheid

Haantje: gebruikt een flesje en maakt hier weidse gebaren mee, zijn manier om dominant aanwezig te zijn
Braller: Drinkt alleen uit groot formaat en zwiept deze op agressieve wijze heen en weer.
IJskoningin: Laat, door haar glas overdwars voor haar lichaam te houden, zien niet aangesproken te willen worden.
Roddeltante: Gebruikt haar glas om standpunten mee te onderstrepen.
Muurbloempje: houdt haar glas beschermend vast. Ze laat steeds een klein slokje  als redmiddel in een sociaal moeilijke situatie.
Flirt: Meestal een vrouw, houdt haar glas losjes vast en speelt ermee.
Pleziermaker drinkt meestal van de fles en houdt die losjes vast. Neemt kleine slokjes om geen kans te verliezen in te pikken op het gesprek.
Playboy gebruikt zijn glas op een tactische en zelfverzekerde manier om te krijgen wat hij voor ogen heeft.

Ik heb mijn glas al op alle mogelijke manieren vastgehouden, ik hou het erop dat ik even eclectisch ben  in mijn drinken, mijn kunst kijken en mijn zijn …

maar mooi vind ik het, hoe wijn steeds weer emoties oproept!

… waarom ik blij ben dat ik gebeten ben door de wijnmicrobe

leren walsen wat mijn ochtendhum niet tengoede komt als m’n shot sap van [...]]]> @foto

… waarom ik blij ben dat ik gebeten ben door de wijnmicrobe

1. leren spuwen
   met het bizarre gevolg dat ik op recepties op zoek ga naar de dichtstbijstaande lege vaas,
   met het vrolijke effect dat mijn oepsydaisy gehalte al na 1 glas wijn hoog is

2. leren walsen
   wat mijn ochtendhum niet tengoede komt als m’n shot sap van satan de grenzen van mijn tasje weer negeert,
   laat staan de indruk die ik achterlaat bij de collega’s doordat ik dit ritueel herhaal tijdens onze ochtend-roddel

3. leren ruiken
   waardoor ik mensen soms sneller “neus” dan zie… wat niet altijd een zegen is,
   en toilet-bezoeken, overvolle zalen, vergeten etensresten… lokken nu een vlucht reflex uit

en tussen die twee snuffen is geen logisch verband te bespeuren

negroamaro – een druif als een lbd met een bittere toets uit die italiaanse hoge hak ik ben fan van alle 3, ik kom er nog op terug

want ondertussen grijp ik naar papieren zakdoekjes, als trouwe soldaten die een [...]]]>
zo snuf je nog aan een glas negroamaro
en zo…
snuf  je

en tussen die twee snuffen is geen logisch verband te bespeuren

negroamaro – een druif als een lbd met een bittere toets uit die italiaanse hoge hak
ik ben fan van alle 3, ik kom er nog op terug

want
ondertussen grijp ik naar papieren zakdoekjes,
als trouwe soldaten die een fort onder vuur pogen te beschermen, verspreiden de pakjes zich rondom mij

het genietend walsen en dan snuffen aan een glas wijn zal niet voor vanavond zijn
thee met een geut daily dram – our angel

wil je voor whisky-kenner doorgaan, vraag om een dram en niet om een glas whisky
het betekent hetzelfde maar zo mag je ongestoord een drammer zijn

deze daily dram is van ierse oorsprong, single malt uit de Cooley distillery
al hebben een paar belgen ook een vinger in deze haver te brokken

onthou voorlopig dit
ierse whisky heeft zelden een geur die aan treinbilzen doet denken

• geturft in whisky termen

omdat de ierse stokers hun grondstoffen nooit laten drogen boven (turf)vuren

• eesten in whisky termen

en
whisky in een glas thee doet wonderen met verkoudheden!

foto@Lucia

Misverstanden… help ze een keer de wereld uit.

Mijn Spaans misverstand Gisteren bruiste de cava brut Torre Oria in ons glas, spaanse belletjes uit Valencia. “Cava” en ik denk  Penedes in Cataluña. Maar ik ben mis, toch voor een stukje. Ook in het iets zuidelijker gelegen Valencia ligt een vlekje D.O. Cava. Jammer [...]]]>

foto@Lucia

Misverstanden… help ze een keer de wereld uit.

Mijn Spaans misverstand
Gisteren bruiste de cava brut Torre Oria in ons glas, spaanse belletjes uit Valencia. “Cava” en ik denk  Penedes in Cataluña. Maar ik ben mis, toch voor een stukje. Ook in het iets zuidelijker gelegen Valencia ligt een vlekje D.O. Cava.
Jammer maar helaas, het glas bekoort  me niet.
‘Kurk?’ twijfel ik. Nee zegt mijn echtgenoot.
Ok, maar dan is de poets nog niet langs geweest want het fruit lijkt bedolven onder een laagje stof…

Vanochtend geef ik deze cava een 2de kans. Het stof is weggewaaid en de gist, citrus en frisse granny smith-geuren komen me tegemoet. Misschien past de wat zoetere afdronk beter bij zaterdagochtenden? Heb ik op vrijdag gewoon een droger einde nodig?
In elk geval, deze concurrent van Champagne is aan een heuse veroveringstocht bezig.

Verleiding en verovering
Veroveringstochten… daar wist ene Julius Caesar alles van. En als ik JC denk… dan denk ik Cleopatra. Neen, ze was niet van de schoonsten, die neus! Wel hartveroverend, slim, sluw en niet bang om risico’s te nemen.
De ogen van deze romeinse machthebber toen zij voor zijn voeten uit een tapijt rolde, de mijne glimlachen om dat idee. Weerstaan deze vrouwelijke verleiding was geen optie, Cleopatra had hem in haar macht.

Macht en wijnen die schuimen…
van de winnaar van de plaatselijke wielerkoers tot Napoleon Bonaparte,
van een monnik die sterren zag tot 007  die deze monnik graag van het jaar ’53 heeft…
alleen maar mannen? Neen!

De liefde van de man gaat door de maag, dus hield Cleopatra een groots banket met… spumante.
Uit Bellum Civile van M.A. Lucanus een halve eeuw voor de geboorte van JCsuperstar: Aegypti posuere deos, manibusque ministrat Niliacas crystallos aquas, gemmaeque capaces excepere merum, sed non Mareotidos uvae, nobile sed paucis senium cui contulit annis indomitum Meroe cogens spumare Falernum.

Egypt’s high gods, they placed upon the board: In crystal goblets water of the Nile They handed, and in massive cups of price Was poured the wine; no juice of Mareot grape But noble vintage of Falernian growth Which in few years in Meroe’s vats had foamed,(For such the clime) to ripeness.

Het spumare misverstand
Dom perignon of Engelse voorgangers als uitvinder van champagne is bij deze achterhaald.
Blijkbaar moest de wereld wachten op wijn met bellen tot die konden gevangen worden in een fles met geharnaste kurk en…
de heren eindelijk een excuus hadden om ook flessen met zwaard te lijf te gaan.

Een etentje met vrienden en een karaf met rioja op tafel. Uit mijn glas stormde zwoel, gestoofd fruit en die typisch zoete vanillegeur. Maar de slok die ik nam voerde een hevige discussie met mijn geurherinnering… Groen, bitter en taninnes die wrongen, [...]]]> Wijn geschonken uit een karaf
Wijn en zuurstof, er zijn makkelijkere relaties dan die 2.

Een etentje met vrienden en een karaf met rioja op tafel.
Uit mijn glas stormde zwoel, gestoofd fruit en die typisch zoete vanillegeur. Maar de slok die ik nam voerde een hevige discussie met mijn geurherinnering…
Groen, bitter en taninnes die wrongen, waar was dat fruit naar toe?

Wijn geschonken uit de fles
De gastheer toonde een nog volle fles en ik kon het niet laten.
Proeven die wijn, zonder zuurstofkuur deze keer. Het fruit stormde wat bescheidener, maar bleef wel toen ik dronk. De taninnes waren zachter, minder groen en bitter.

Dit was niet mijn eerste ervaring met lekkerder zonder karafferen.  Meest pijnlijk  is de herinnering aan een pinot nero die compleet de mist inging na een overgietsessie.
En ja, ik heb er ooit om gevraagd; ‘hoe proef je dat eigenlijk oxidatie?’ De wijnman in kwestie vond er niet beter op dan een fles ettelijke malen door een trechter te gieten… het resultaat?
Blind gegeven zou ik me waarschijnlijk afgevraagd hebben of ik wel wijn in mijn glas had. “Het ruikt en proeft naar niets,” was toen de beste omschrijving.

Dus, nee ik begrijp het niet, het nut van karafferen.
Een wereldwijdeweb-zoektocht naar ervaringen van anderen. Alleen positief nieuws.
Bij jonge rode wijnen verzacht karafferen de tannines. En meer dan eens lees ik:  ‘baat het niet, dan schaadt het niet’.

Ik heb het de vrienden gevraagd, ze verkozen de niet-gekaraffeerde versie van de rioja 2006; ‘zachter in de mond, meer fruit’. En nee, ze zeiden dat niet om mij te plezieren.

Als fles en karaf vechten om de eer
In januari hebben we een proefavond waar we 3 wijnen naast elkaar zetten, in een recht-uit-de-fles-versie en in een eerst-gekaraffeerde-versie. Ben benieuwd!

… loopt de derde ermee heen
Voorlopig vraag ik me af, een mooi groot glas en een walsje of 2… Dat lijkt me ook een fijne zuurstofkuur en je ontdekt je wijn terwijl hij van gesloten  persoonlijkheid naar speels, eigenzinnig, elegant of gewoon lekker verandert.

muziek gaat wat aan mij voorbij zelden zet ik zelf de radio aan sinds ik al fietsend naar mijn werk ga is het al helemaal huilen met de pet op en nee, ik hoef geen ipod

de zoveelste radio whatever top ik ben er niet mee bezig

wapenstilstandsdag ‘t is stil in huis de [...]]]>

muziek gaat wat aan mij voorbij
zelden zet ik zelf de radio aan
sinds ik al fietsend naar mijn werk ga is het al helemaal huilen met de pet op en nee, ik hoef geen ipod

de zoveelste radio whatever top
ik ben er niet mee bezig

wapenstilstandsdag
‘t is stil in huis
de jongste zijn temperatuur piekt naar 40°C
in de keuken speelt zacht de radio
de bel20 van stubru piekt naar een ander hoogtepunt

Housewife van Daan blijkt op 2 te staan
dit belgisch sexsymbool was vorig seizoen bij ons in de zaal te gast
in mijn hersenen knetteren toch een paar synapsen

ben ik een cultuurbarbaar? vraag ik mijn echtgenoot
en dadelijk daarachteraan

welke wijn zou je hier eigenlijk bij drinken?

(ja, hij rolt even met zijn ogen)
wijn? beter iets stevigers
maar geen whisky, de muziek is niet ged(t)urfd genoeg
zoet is uitgesloten
ik hoor bubbels
champagne?
ja! een vintage
voor de complexiteit

en omdat Daan mij niet echt een fruitige jongen lijkt!