Wine-Itch » wijnman

lettervreter en zuipschuit

kaat — Fri, 14 Oct 2011 17:09:48 +0000

YEP, moest je mij zwart wit omschrijven. En dan heb ik het hier wel over damn zwartig black en dzjeezes da’s wit, dan zou je deze 2 labels op mij kunnen plakken.
De zonen zouden het er in elk geval roerend mee eens zijn, al kennen ze dit soort taalgebruik nog niet. Mag ik hopen.

Toen deze week Man bijt Hond zich op die typische ik-val-uit-de-lucht-en-nu-vraag-ik-me-toch-wel-af-toon verwonderde over ‘aan wat geef jij onbezonnen geld uit’…

riep de ene zoon ‘WIJN’
en de andere ‘BOEKEN’
en ze bedoelden met twee MAMA

Geroep
Ik heb een flauw vermoeden dat een aantal van mijn mannelijke vrienden ‘hoge hakken’ roept nu! En wat de uitzondering roept dat ga ik u niet aan uw jeukende neus hangen.

Ondanks die serie hoge hakken kreunen mijn 3 mannen* alleen maar als ze een boeken- of wijnwinkel in de verte ontwaren. Vreemde omwegen heb ik al gedaan, pas later beseffend dat die 3 snoodaards alleen dit soort handelspanden ontwijken in mijn gezelschap.

Geen omweg
Maar vandaag waren ze er niet bij en kon ik ongestoord een boekenwinkel inlopen. En daar lag de droom voor een woordenliefhebster en wijngenietster.

WIJN
Kijk, meer moet dat niet zijn. In 4 letters een duidelijke boodschap
Die layout.
Kijk, meer moet dat niet zijn. Zwart linnen zijkant, witte ondergrond en een rood lintje.
Dat lintje.
Kijk, daar word ik zo goedgezind van. Da’s charmant en praktisch en ik kan er niet aan doen, gewoonweg sexy. Toch!?
En dan.
Dan sla je dat boek open en rechts is er tekst en links is er een foto.

Stikjaloers
Zo mooi! Nee serieus, zo mooi. Of is het zo schoon met een rollende sch?
De echtgenoot zei ‘veel ga jij hier niet uit bijleren zenne’.

Maar ik dacht, misschien niet, maar het plezier dat ik eruit haal om te strelen, te kijken en weg te dromen… Ik had die winkel niet kunnen verlaten zonder dit boek.

DAMN!
Stikjaloers op Filip ben ik, zo schoon!

De foto die mij nu het meest ontroert vind je op bladzijde 141 en als je ook maar een beetje houdt van wijn, boeken en mooie dingen om je heen… niet twijfelen! De beste net niet €30 uitgave** volgens mij.

Feiten en Filip
WIJN komt uit het brein van Filip Verheyden, Belgian Wine Personality 2010, eigenaar van TONG en de hebbenhebbenhebben kookboekjes DE BASIS. Filip kom ik zo af en toe wel een keer tegen. Hij charmeert me telkens met zijn ‘hier sta ik voor houding en geen toegevingen daaraan’. En zoals de wijn de maker vaak typeert, zo typeren deze boeken ook de maker. No-nonsens in het pak.

Amai, da’s wel heel lief van de c-bitch! Maar als ze enthousiast is dan zal je het geweten hebben.

*please take note: dat zijn de echtgenoot en de ene en de andere zoon
** please take note: voor deze week dat is, die uitgave. Ik blijf een vrouw natuurlijk ,^)

Bordeaux on an itch

kaat — Fri, 29 Apr 2011 19:48:14 +0000

Soms en Sommige
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik niet van natuurlijke wijnen hou
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik niet van Bordeaux hou
Sommige wijnmannen verdenken mij ervan dat ik echt een .itch ben

Soms hebben sommige wijnmannen gelijk
Soms vergeten ze mijn ‘itch’ …

Uitgedaagd
Een tijdje geleden kreeg ik volgende uitnodiging:
‘Dame en heren, Drink jullie ook eens graag een hallucinante wijn? Genieten jullie van absoluut exclusieve wijnen met ongehoorde smaken?’

Tja, met die openingszin breek je al wat glazen natuurlijk. Een tijdje verder lees ik de itch, allemaal wijnen uit de Rolland Collection.

De Rolland Collection?
In wijnkennerskringen is dit een naam die wel wat doet rinkelen, en dat is niet altijd een lieflijk geluid.
Met Mondovino werd een beeld neergezet van Michel Rolland als een wijnmaker die binnen en buiten wijnkelders springt en overal microbullage aanraadt.

MMM op een rijtje:

Michel Rolland – gekend oenoloog die adviseert bij een aantal (sic,meer dan 100) wijnhuizen hoe “lekkere” wijn te maken
Microbullage – het toevoegen van zuurstofbelletjes tijdens gisting / rijping van de wijnen. Meer kleur en zachtere tannines zijn de meest gekende neveneffecten.
Mondovino

Ik beken. De film Mondovino liet op mij een eerder ‘de zon schijnt uit mijn derriere’ beeld achter van de heer Rolland.
Hij lijkt hierin de maker van wijnen met druiven on color-steroïden en waar het fruit uit luidsprekers boomt…
Met mijn liefde voor elegantie val ik eerder voor g. Clooney dan voor a. Schwarzeneger, geen macho’s in mijn wijn toeblief!

Ja of nee
Keep your mind open en laat die vooroordelen een keer crashen was de boodschap bij de uitnodiging.
Dus , ik nam de uitdaging aan, hier met die glazen Bordeaux van die Michel!

Wijn op een rijtje

Wit – 2009 CHATEAU LA GRANDE CLOTTE Bordeaux Blanc

Wit uit Bordeaux… dat betekent houtgebruik. En nee, dat is echt niet mijn ding.
Echter, beloofd is bleoofd! Open my mind and taste the glass.
De neus verleidt me met knisperende kweepeer, milde mineraliteit en een fijne floraliteit. Maar in de mond knalt teveel hout door dat plezier. De mannen rond de tafel zijn het er niet mee eens. Maar ik beken dat ik in wit behoorlijk gevoelig ben aan houtgebruik.
Voor mij is dit teveel. A no go dus.

Rood – 2007 CHATEAU LA GRANDE CLOTTE Lussac Saint-Emillion
Rood – 2008 CHATEAU ROLLAND-MAILLET Saint-Emillion Grand Cru

Vuursteen ruik ik in een klassiek aandoende neus. Nog voor ik echt een slok gedaan heb vliegen “mijn vooroordelen” de tafel heen en weer. Mannen en ratelen… ze kunnen er wat van!
Als ik na 10 minuten dan zelf mag zeggen wat ik ervan vind, verbaas ik vriend en mezelf.
Lekker vind ik die bordeaux. Fruit in een ingehouden kracht, zuren die niet schuren maar elegant walsen, een afdronk die geen moment verveeld en me met een voorzichtige glimlach achterlaat. Een beetje te jong misschien nog, maar ja, mission accomplished!

The wine-itch is van haar Bordeauxvrees af
En wat betreft Michel Rolland… ach, wie een cameraploeg toelaat in zijn leven staat meer dan eens verstomd na de montage.

Met deze, huizen er sinds kort 12 flessen Bordeaux in mijn kelder. Hopelijk gaat de rest van mijn flessen niet in defensie-mode!

Grazie aan de 3 kompanen voor de boeiende gesprekken rond deze wijntafel!

ps: Michel Rolland heeft zich terug voor een filmcamera gewaagd!

bubbels op vrijdag en wit gevinifieerd

kaat — Fri, 22 Apr 2011 19:31:33 +0000

Watteuh?
Met 2 zonen die absolute fans zijn van alle hoorspelen van Het Geluidshuis klinkt bij deze titel het gezang ‘een moeilijk woord-moment’ door de kamer.

Maar eigenlijk is dit niet zo moeilijk! U ja u en u ook en uw buren en uw tante Philomène en uw baas en … iedereen heeft al wel een keer een glas wit gevinifieerd gedronken.
Hoe ik daar zo zeker van kan zijn? Zo’n moeilijke wijnen drinkt u niet?

Komaan, vast al een keer jarig geweest, getoast op een nieuwe job, oud en nieuw gevierd, een krijsende baby boven de doopvont gehouden of gewoon zomaar uitgeschonken op een vrijdag. Dat ranke glas met sprankel en bubbel waar oma zo giechelig van wordt.

Champagne en de beste tijdstippen?
Altijd! Hier ten huize houden we al een tijdje onze ‘bubbels op vrijdag’ traditie uit de fles en in ere. En als ik bubbels zeg, denkt u champagne.

Deze Noord Franse bubbels bestaan veelal uit een blend van volgende druiven

chardonnay
pinot meunier
pinot noir

en ja, die 2 laatste zijn blauw.

Van blauw naar wit
Toch parelt er meestal wit in uw glas. Hoe doen ze dat dan? Alle druiven, een paar uitzonderingen op de regel hier even in quarantaine gezet, hebben wit vruchtvlees. En daar maak je ‘wit’ sap van. Als je dat maar heeeel voorzichtig doet en na het persen de blauwe pulp als de wiedeweerga uit dat vocht verwijderd. En ja, dat doen ze in Champagne, want schilletjes die brengen niet alleen kleur maar ook taninne mee in wijn. En dat hoeft zo niet in bubbeltjes.

Van blauw naar rosé
Met mijn glas prosecco Villa Granda in de hand kijk ik naar de bijna rode kleur. Yep, ik vind rosé bubbels niet voor sissies. Deze passen trouwens prima bij deze vrijdagse stemming. Geen zacht parelende, gehemelte verleidende bubbels maar krachtig fruit en een glas dat fonkelt in dezelfde rozerode kracht. Soms heeft een mens een stevige houvast nodig. In deze prosecco zitten dan ook alleen maar rode druiven: carmenère, cabernet sauvignon, pinot nero (de italiaanse zus), merlot en eentje waar de naam alleen al, me doet denken aan een knokige bokser met een bloedneus, raboso.
Stoer rood fruit en een up-yours naar ieder die denkt dat sprankelende rosé zoet is. Nee hoor, geen voorzichtig gefluister eerder een stevig gesprek.

Ja hoor
Niet echt in sync met mijn titel hoor ik u denken, dat glas. In gedachten wel, want ik ben al een aantal dagen op zoek naar wit gevinifieerd (zonder de bubbels).

Ja hoor ze bestaan, wijnmakers die denken. Laten we nu een keer witte wijn maken van blauwe druiven.
Ja hoor ze bestaan, wijnmeesters die denken. Laten we het onszelf eens extra moeilijk maken.

We hebben er 6 nodig voor de komende proefavond van Den Bloeyenden Wijngaerdt.
Kreten van hulp teisterden de afgelopen dagen het wereldwijdeweb en ondertussen staat mijn teller op 4! Nog 2 te gaan dus
Een luxemburger, een fransoos en een spanjaard en ik weet dat die lieve schat van Vinikus ook zo’n moeilijk woord moment in zijn gamma heeft. Desalniettemin zijn tips van u, ja u, erg welkom.

Ik speel een beetje vals, de teller staat al op 5. Uiteraard stoppen we er een blanc de noirs tussen, beter gekend als een witte champagne gemaakt zonder blanke dame chardonnay.
Tja, ik ben mezelf gewoon verplicht om ook de franse variant van wit gevinifieerd op u los te laten. Kan u uitpakken met uw wijnkennis volgende keer, even checken of er geen witte druif in uw bubbels zit en dan schenkt u heel deftig een blanc de noirs uit. Uiteraard verplicht met de pink in de lucht te drinken

Mee proeven of witte wijn van blauwe druiven lijkt op witte wijn van witte druiven mag uiteraard ook, dinsdag 3 mei in De Gekrulde Zinnen.

Bij de weg… ‘t kan ook zijn dat we een blanc de blancs op de proefavond binnensmokkelen natuurlijk. Zo zijn we namelijk ook wel.

niets bestaat dat niet iets anders aanraakt

kaat — Sun, 13 Mar 2011 13:18:37 +0000

Bovenstaande zin komt uit ‘Bezonken Rood’ van Jeroen Brouwers, fenomenaal op scene gebracht door Dirk Roofthooft.

Gisteren zag ik nog een keer ‘The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-ups of Alabama’.

Nog nazinderend moest ik vanochtend glimlachen om al die mensen die kriskras mijn pad kruisen en hoe sommigen daarvan wel erg mooie herinneringen achterlaten.

Johan
Johan Heldenbergh die dit stuk schreef en speelt leerde ik jaren geleden kennen. En ik glimlach om hoe die mooie jonge man van toen is uitgegroeid tot een nog schonere man.
Ja “mateke”, al komen we malkander niet zo vaak tegen, ge zijt gij ne vree wijze

Wat heeft deze post in hemelsnaam met wijn te maken? Verdraag me nog even… want om heel eerlijk te zijn, alles!

Intens
Net zoals ‘The Broken Circle…’ mij tot in het diepste van mijn ziel raakt, zo deden en doen sommige mensen dat. Pijnlijk soms, zinderend vaak, gulgevend en volvrijheid, intens.
En die intensiteit, dat gevoel waardoor je net heel stil wordt of heel uitbundig of waardoor je plots denkt ‘woeps dat had ik niet zien aankomen… maar damn, wat heerlijk’. Die intensiteit heb ik zo ontzettend graag in mijn glazen wijn.

Bart
Fijn dat ik gisteren een wijnman kon meenemen die mij een heleboel van die wijnen leerde kennen.
Fijn dat ik hem eindelijk kon laten zien dat ook een toneel je zo intens kan meevoeren.

Of, hoe niets bestaat dat niet iets anders aanraakt

Op de terugweg hadden we het over de post van Monkeyvineyard in het kader van de Vlaamse Wijnblogdagen. Hoe jaloers we beiden zijn op die knap gebottelde tekst. Maar hoe het ons tegelijk uitdaagt om ook onze schrijversgrenzen te bekijken en te verleggen, hoe het ons uitdaagt om beter te worden.

Uitdagingen van mannen – tja het blijft een mannenwereld – die ik allemaal leerde kennen door dat vocht dat ook wel een keer gebottelde poëzie wordt genoemd.

Een postje als dank aan de 2 intense mannen van gisteren die hopelijk nog lang mijn pad doorkruisen, Johan en Bart.

En nu, nu duik ik in mijn kelder op zoek naar een fles die past bij deze zondag voor ik ‘echt oud’ word ,-)

gevonden ,-)

Elzas/Alsace – (III)

kaat — Sun, 13 Feb 2011 22:03:06 +0000

damn

in snelheid gepakt
jaloers op hoe mooi dit werd verwoord, daar wil noch kan ik iets aan toevoegen

Waar heeft ze het toch weer over …?

Toen ik gisteren eindelijk wat tijd vond om mij over Alsacer-woorden te buigen ontdekte ik dat Have a nice wine today! mij bovenstaand ééntweetje had gelapt …

Met deze, geniet u alvast van ‘de elzasiaanse avonturen van les blageurs flamands’ op hun eerste dag … HIER!

de S

kaat — Sun, 21 Mar 2010 17:01:41 +0000

…van Soepertroeper genoten
Een tijdje geleden belandde deze wijnhandel in de Top 10 van beste wijnhandels in Vlaanderen. Met recht en rede! Gerd Brabant van Vinikus is een bescheiden man, al verschuilt hij achter dat imago ook een pretoogjeshumor en vertelt hij met liefde over de wijnen in zijn kelder.
10 jaar Vinikus… dat moet gevierd worden! Vinikus à table betekent hiervan meegenieten. Een mailtje naar een aantal wijnvrienden verzekerde mij binnen de kortste keren van een wijnharem die graag mee wat icoonwijnen ontdekten.

Zo zaten we gisteren samen aan één tafel en ja ik heb Soepertroeper genoten.

…van Sober, was niet van toepassing deze keer
Silvaner, het klinkt als een bescheiden druif. Maar dit glas Silvaner VINZ Am Stein 2008 verraste ons allemaal met zijn mineraliteit en expressieve neus.

Riesling is een druif met een imagoprobleem. De hemel ingeprezen door al wie “kenner” of liefhebber achter het woordje wijn plakt, maar in de supermarkt raak je deze flessen aan de straatstenen niet kwijt. Gerd noemde het kindermoord, maar wij genoten met volle teugen van Philipp Wittmann’s Riesling MORSTEIN 2008.

Wie van Riesling houdt, heeft veelal ook een boontje voor Pinot Noir. Spätburgunder noemen ze deze druif in Duitsland. Knab maakte er in 2007 een wijn van die overtuigde.

En dan een ander icoon. Viret’s “L” de TriLoGie 2004 uit de Rhône Villages catapulteerde een paar van ons naar november 2009. 100% syrah waar de verleidelijke neus leidt naar stilte bij de eerste slok. Stiekeme zonde heet zoiets.

Gerd had nog meer, hij schonk ons gul ook de “T”, 100% mourvèdre… wat een Trésor deze wijn en handelaar!

Bijna afsluiten deden we met alweer een onbekende druif. Huxelrebe Trockenbeerenauslese 2008 toont het Domein Geil van zijn verleidelijkste zoete kant.

…van Spuwemmer
Er kwam nog meer op onze tafel, de versie Huxelrebe uit 1999 en whisky with an attitude en …. Aangezien mijn wijnniveau zich bevindt op ‘dronken na één glas’, de terugrit zo’n 45 km rijden was, besloot ik dat het maar beter was dat één van ons meer bloed dan alcohol door zijn aderen had stromen. Geef mij naast mijn glazen maar een spuwemmer.

…van So help me god
Blauwe zwaailichten, zwaaiend oranje en remmende auto’s. AI! Zou het geholpen hebben die laatste uren spuwen?

Sie titel!

Second95
Blijkbaar heb ik een deel van het gesprek aan tafel gemist, maar de 3 andere aanwezige wijnbloggers spraken af om dit festijn in een wijncaroussel te verhalen. Altijd bereid om rond te walsen!
Met deze, het begin van de avond vind je bij HANWT! Orbis of Vinama nemen u daarna graag in hun armen…

verwend nest?

kaat — Sun, 28 Feb 2010 22:39:53 +0000

Duur
Dat zouden de meeste van mijn vrienden zeggen over flessen met prijskaartjes tussen de €17 en €30… PER fles! En ook al steeg mijn wijnbudget met de jaren, dit zijn bedragen waar ik toch ook langer over nadenk dan – “meenemen die fles”.

Op de proeftafel
Vandaag proefde ik er heel wat van dat kaliber. We speelden de finale van de Commanderijcup met ons klein en gek wijnclubje. Het budget: maximum €100 voor 4 verschillende flessen.

Echter, geen enkel glas kon me echt bekoren.

Was het teveel ochtendstond – om 8 uur je bed uit op zondag, en dat voor iemand die sowieso al gebukt gaat onder een ochtendhumeur?
Was het teveel geweld in elk glas – want er waren wel een aantal blockbusters bij, en dat voor iemand die strak en elegant en beheerste passie in haar wijnvocabularium heeft.

Bij het eten
Zo’n 16 glazen later schoven we aan voor een winterbbq vergezeld van meegebrachte flessen (lees St Etienne’s pleidooi). Hier en daar kwam er lekker vloeibaars bij het eten. Vergeef me, namen heb ik niet genoteerd en ik ben geen labeldrinkster.
Er was een barbera d’asti die me deed genieten, een douro die ik kende en steeds pleziert, een languedoc die deed glimlachen.

In de auto huiswaarts vroeg ik me toch wel af, ben ik dan echt zo’n verwend nest geworden? Een veelvoud aan dure wijnen, en amper een paar konden me bekoren.

In vertrouwd gezelschap
Toch werd deze dag erg lekker afgerond, Peter nodigde Bart en mij uit op een kleine afterparty bij hem thuis! La quadratura del cerchio van Roberto Cipresso en een Spätburgunder van Hex Von Dasenstein lieten me weer maar een keer tot in de toppen van mijn tenen genieten. Het waren dan ook 2 toppers die onze gastheer uit zijn kelder haalde.

En toch, hoeveel invloed heeft gezelschap op het drinken van een glas? Bart en Peter, de mensen van wijnclub Amici koppelden me eerder die dag aan beide heren, zijn dan ook mijn 2 “oer-wijn-mannen”. Het zegt veel over hoe vertrouwd ze me zijn. Door hen heb ik de wijnmicrobe te pakken gekregen en in hun aanwezigheid voel ik me telkens weer als de kers in een mon-cherieke.
Ik vraag het me af, napratend aan een tafel, knap gemaakte wijnen en omarmend gezelschap… Wat doet dat met je drink-ervaring?

Wat denken jullie, hoeveel % invloed heeft het gezelschap op het glas … ?

wijn extraatjes

kaat — Fri, 29 Jan 2010 02:14:08 +0000

@foto

Wijn is meer dan drank ontstaan uit gistende druiven,

het ontkurken van een fles
het neerzetten van glazen
het klokkende geluid bij het uitgieten
en dan
dat schitterende wit of rood

geuren die je laten wegdromen
naar herinneringen uit je kindertijd
naar vakanties in de zon
naar discussies rond een tafel
naar gelach even twinkelend als kristal dat tegen elkaar wordt getikt

bij die glazen gebottelde poëzie horen vrienden
vanavond omringden ze me met 3
3 wijnmannen

mijn wijn extraatjes

grazie ragazzi voor een fijne be-wine avond!

morgen meer over de wijnbar die we onveilig maakten…
nu, slapen!

intens verdrietig

kaat — Wed, 20 Jan 2010 20:52:30 +0000

Sauvignon Blanc

De wijnman leverde mij 3 verschillende sauvignon blancs, een Nieuw Zeelandse, een Loire en een Bordeaux versie.
Hij maakte een gewaagde keuze voor iemand die geen Franse liefdes heeft…

Een tijdje geleden mochten we gaan voorproeven bij Wim, een man met wijngoesting die zijn eigen winkel uit de klei boetseert. Vignelier staat in kinderschoentjes maar wat hij liet proeven beviel ons wel.
We kwamen voor een Italiaanse selectie maar kregen ook een sauvignon blanc uit Bordeaux in ons glas.

En ja, ondergetekende moest haar mening bijstellen
… er komt ook lekkers uit dat chauvinistisch deeltje Frankrijk.

Met deze herinnering in gedachten draaide ik dan ook de kurk uit de Bordeaux versie. Château Sauvage … ja, ik heb een wijnman die van een knipoog houdt!

Het neuzen stelt me niet teleur: wit fruitig, groen grassig, lychee zoetig, kalk krijtig … en hout? Een zoektocht op hun website verraadt niet of ze investeren in barriques, maar als het uit Bordeaux komt heeft het waarschijnlijk wel een houten vat gezien.

Peer in de mond, maar iets houdt meer fruitgeweld in bedwang en ik mis de uitbundigheid van de neus. Genoeg zuren maken dit glas niet plomp, maar toch…
Begrijp me niet verkeerd, dit is een eerlijk glas, maar in mijn lijstje all time favourites gaat deze fles niet komen. Hoe goed verstopt ook, het hout vraagt steeds meer aandacht en zeker bij wit hou ik van strak in ‘t pak.

En hoe ik dan verdrietig werd…

Dit wilde kasteel had zowel in neus als mond een zoetige indruk en dat ben ik niet gewoon van sauvignon blanc. Zoals het goede Fransen betaamt weigeren ze de druiven te vermelden. Helaas, pindakaas, googlen is al een tijdje een goed ingeburgerd werkwoord dus vind ik volgende antwoord voor deze flesinhoud: 40% Sémillon / 20% Sauvignon Blanc / 20% Sauvignon Gris / 20% Muscadelle

ik moet ne keer met die wijnman klappen !
verklaart de sémillon dit eerder tropische karakter van lychee en perzik?

Vraag 2 vroeg om een snuisterduik in mijn wijnboeken, waar is dat heerlijke boek van die wijnmadam, Great Wine Made Simple: Straight Talk from a Master Sommelier by Andrea Immer-Robinson? Niet bij de wijnboeken, niet bij de kookboeken, niet bij de andere boeken – er niet op er niet achter er niet tussen, niet op het kleinste plaatsje in huis, niet naast mijn bed en ook niet naast het bad, niet in mijn handtas, niet in mijn fietstas, niet bij de boeken in de keuken, niet… waar dan? Uitgeleend? Nee, dat denk ik niet.

En dan ben ik plots intens verdrietig… net zoals die kindjes van Jill Greenberg die even plots hun lolly kwijt waren.

have a nice wine itch ! – een dot zuurstof pt II

kaat — Sun, 10 Jan 2010 10:19:04 +0000

@foto

De eerste zaterdag van 2010.

Rood met aandacht
Zin in rood, zo’n glas met een “beet” maar tegelijk ook elegant en vol beloftes van geuren en smaken. De kelder brengt soelaas, Sobredos Aneto uit de Douro. Fijne herinneringen sluipen mijn geheugen binnen. We proefden deze fles met de commanderij. En we waren verkocht, zo verkocht dat we met een paar een aantal flessen kochten bij Amorvini.

Dat klokkend geluid! Waar zou je een winterse zaterdag anders mee vullen?
Bart heeft al een lyrisch post over deze Aneto, dus leest u even hier en kom dan gauw terug.

Zuurstof in de aandacht
In mijn geheugen dwarrelt nog iets, een uitzending van Gary Vaynerchuck die in de wolken is over karafferen. Zelden zo’n emotionele oproep gezien om rood een stevige dot zuurstof te geven…
Wat is het toch, waardoor mensen wild zijn van die overgietsessies? Nog steeds deel ik deze ervaringen niet en ik wil weten waarom!

Eén glas-inhoud van deze Aneto gaat in een karaf om tot de avond te vergeten…

Een tweet die aandacht kreeg
Twitteren, een online-behoefte om woorden te delen. Een aantal kilometers verderop breng ik met deze tweet “drinking a red douro called aneto” iemand op ideeën. Bart ofte Winehack op twitter, die enthousiaste vriend in winecrime, laat weten dat ook hij een Aneto opende. De uitdaging om een glas te karafferen moet ik hem geen twee keer vragen

Blinde aandacht
Ik vraag mijn echtgenoot me de 2 glazen “blind” te geven. Vooroordelen beïnvloeden veel te gauw de smaak van een glas wijn en dat wil ik absoluut vermijden. Ik wil op voorhand niet weten welke de gekaraffeerde is en welke niet.

Ruiken
Glas 1: mijn neus duikt een glas in dat intens geparfumeerd is, zoethout schreeuwt om aandacht, zwart fruit speelt verstoppertje maar laat zich vangen. Even krijg ik niets meer, maar dan komen er een resem animale en vegetale toetsen terug. Expressief dit glas!
Glas 2: komaan schat, show yourself! Pas na stevig walsen krijg ik wat zoetig hout, subtiel zwart fruit, heel veel violetjes en wat animaliteit.

Conclusie: in de neus is 1 de meest expressieve.

Proeven
Glas 1: dju, waar zijn al die geuren naar toe? Ik krijg een mondvol tannines, een stevige dot zuren en een einde dat bitter is. De tannines duiken zelfs nog even om het hoekje om zich te verzekeren van voldoende aandacht.
Glas 2: hierse daarse! Heel wat zwart fruit, drop, tannines die stevig zijn maar niet bitter en wat peper om de spanning erin te houden. Een mondvol kracht en structuur, wat gesloten misschien, maar zo beloftevol.

Conclusie: glas 1 beloofde veel, maar maakte het voor mij niet waar, alle spanning was verdwenen.Glas 2 wat bescheiden in de neus deed me glimlachen en gaf me zin in nog een glas.

Lezen met aandacht
Duidelijk toch, welke ik het lekkerste vond? Niet?
Ik hou ervan als er nog wat aan de verbeelding wordt overgelaten, als er nog wat belofte overblijft… en zo eindig ik deze post dan toch nog met een “one of the guys” uitspraak

Dit is een post in het kader van een onverwacht twitterexperiment tussen Wine-itch en Have a nice wine today!