Ok, kom weer van de grond! Ongetwijfeld zijn er een aantal van mijn wijnliefhebbers, vrienden en kennissen lachend van hun stoel gevallen [...]]]> Hm, al denk ik niet dat ik Coups de Coeur zo juist vertaal.
Ach, wat kaatse vrijheid mag zo af en toe wel. Een mens moet niet altijd de etiquette-grenzen van chique madame beheersen.

Ok, kom weer van de grond! Ongetwijfeld zijn er een aantal van mijn wijnliefhebbers, vrienden en kennissen lachend van hun stoel gevallen bij het lezen van bovenstaande.
Etiquette, chique en madame … als er 3 franse woorden niet op mij van toepassing zijn

Soit
Ik was er
eindelijk
gisterenavond
Apéros vintage de Bordeaux!

Nee, niet echt aperitiefuur meer, toch niet als je kinderen hebt van iets meer dan een meter hoog. Die roepen vanaf een uur of 17 al ‘mamaaaa, ik heb hoooongeeeeer’.

Na in de jury gezeten te hebben om deze hartedieven uit te zoeken… een leuke maar niet altijd lekkere zoektocht, werd het tijd om een keer te gaan proeven van het waaien van de nieuwe Franse wind.

Bordeaux is aan een absoluut charme offensief bezig.
En om heel eerlijk te zijn, ze doen dat goed! Deze oer-oorsprong-plaats van wijn, met een grote rode W telt al een tijdje een aantal jonge wijnmakers, een aantal gedreven wijnhelden en een aantal down to earth wijnmensen. Zij moeten opboksen tegen oer-oude traditie, stiff upper lip en die etiquette beheersende chique madammen.

Ja daar zit een hele grote promotiecampagne achter.
Ja dat gaat gepaard met een hoop centen.

Maar ik heb een fijne tijd gehad gisterenavond.
Niet blij met elk glas dat ik proefde, maar ik ben dan ook een moeilijke!
En de ambiance in café Vertigo was niet vollen bak, maar ‘t voelde er wel absoluut als vakantie in Frankrijk.
De muziek – Dago Sondervan Quintet, de glazen, de sfeer en het geweldige gezelschap dat ik er vond maakten er een fijne avond van.
Of hoe ik naar huis rijdend dacht ‘aperitieven met bordeaux en mij zo amuseren, een jaar geleden zou ik rollend van het lachen van mijn stoel gevallen zijn bij dit idee’.

Ik ga zeker nog een keer!
U heeft trouwens ook nog 2 kansen dit jaar in Antwerpen … je mag me altijd uitnodigen.

Woensdag 16/11  - Vitrin Cafe met Bent van Looy

Woensdag 23/11 - Cafe Mombasa met ‘South of the Border featuring Bruno De Bruxelles’

SEE YOU!

Btw, this lady is from england, lived in italy and moved not that long ago to brussels (you know why … ! and it ain’t the atomium) and writes about a lot but also about wine! tsjekherout

YEP, moest je mij zwart wit omschrijven. En dan heb ik het hier wel over damn zwartig black en dzjeezes da’s wit, dan zou je deze 2 labels op mij kunnen plakken. De zonen zouden het er in elk geval roerend mee eens zijn, al kennen ze dit soort taalgebruik nog niet. Mag ik hopen.

[...]]]>

YEP, moest je mij zwart wit omschrijven. En dan heb ik het hier wel over damn zwartig black en dzjeezes da’s wit, dan zou je deze 2 labels op mij kunnen plakken.
De zonen zouden het er in elk geval roerend mee eens zijn, al kennen ze dit soort taalgebruik nog niet. Mag ik hopen.

Toen deze week Man bijt Hond zich op die typische ik-val-uit-de-lucht-en-nu-vraag-ik-me-toch-wel-af-toon verwonderde over ‘aan wat geef jij onbezonnen geld uit’…

• riep de ene zoon ‘WIJN’
• en de andere ‘BOEKEN’
• en ze bedoelden met twee MAMA
  

Geroep
Ik heb een flauw vermoeden dat een aantal van mijn mannelijke vrienden ‘hoge hakken’ roept nu! En wat de uitzondering roept dat ga ik u niet aan uw jeukende neus hangen.

Ondanks die serie hoge hakken kreunen mijn 3 mannen* alleen maar als ze een boeken- of wijnwinkel in de verte ontwaren. Vreemde omwegen heb ik al gedaan, pas later beseffend dat die 3 snoodaards alleen dit soort handelspanden ontwijken in mijn gezelschap.

Geen omweg
Maar vandaag waren ze er niet bij en kon ik ongestoord een boekenwinkel inlopen. En daar lag de droom voor een woordenliefhebster en wijngenietster.

WIJN
Kijk, meer moet dat niet zijn. In 4 letters een duidelijke boodschap
Die layout.
Kijk, meer moet dat niet zijn. Zwart linnen zijkant, witte ondergrond en een rood lintje.
Dat lintje.
Kijk, daar word ik zo goedgezind van. Da’s charmant en praktisch en ik kan er niet aan doen, gewoonweg sexy. Toch!?
En dan.
Dan sla je dat boek open en rechts is er tekst en links is er een foto.

Stikjaloers
Zo mooi! Nee serieus, zo mooi. Of is het zo schoon met een rollende sch?
De echtgenoot zei ‘veel ga jij hier niet uit bijleren zenne’.

Maar ik dacht, misschien niet, maar het plezier dat ik eruit haal om te strelen, te kijken en weg te dromen… Ik had die winkel niet kunnen verlaten zonder dit boek.

DAMN!
Stikjaloers op Filip ben ik, zo schoon!

De foto die mij nu het meest ontroert vind je op bladzijde 141 en als je ook maar een beetje houdt van wijn, boeken en mooie dingen om je heen… niet twijfelen! De beste net niet €30 uitgave** volgens mij.

Feiten en Filip
WIJN komt uit het brein van Filip Verheyden, Belgian Wine Personality 2010, eigenaar van TONG en de hebbenhebbenhebben kookboekjes DE BASIS. Filip kom ik zo af en toe wel een keer tegen. Hij charmeert me telkens met zijn ‘hier sta ik voor houding en geen toegevingen daaraan’. En zoals de wijn de maker vaak typeert, zo typeren deze boeken ook de maker. No-nonsens in het pak.

Amai, da’s wel heel lief van de c-bitch! Maar als ze enthousiast is dan zal je het geweten hebben.

*please take note: dat zijn de echtgenoot en de ene en de andere zoon
** please take note: voor deze week dat is, die uitgave. Ik blijf een vrouw natuurlijk ,^)

‘k Had me verheugd op tijd voor een laatste Elzaspostje, maar een telefoontje spoelde die tijd weg. Overmorgen geef ik  een ‘All about wine in 60 minutes’-les voor 18 enthousiaste mensen. Allez… dat enthousiaste hoop ik toch!

Dus dompel ik me vandaag onder in sprankelende, witte, rode en versterkte wijnen en vraag me af hoeveel wijnverhaal [...]]]>

‘k Had me verheugd op tijd voor een laatste Elzaspostje, maar een telefoontje spoelde die tijd weg.
Overmorgen geef ik  een ‘All about wine in 60 minutes’-les voor 18 enthousiaste mensen. Allez… dat enthousiaste hoop ik toch!

Dus dompel ik me vandaag onder in sprankelende, witte, rode en versterkte wijnen en vraag me af hoeveel wijnverhaal ik in één uur kan ontkurken.

De wijnen:

• Gramona – IIILustros – Cava
• Chono – Reserva  – Sauvignon blanc – Cassablanca – 2009
• Hess Select – Chardonnay – California – 2003
• Moonlight organics – merlot – 2010
• D’Arenberg – the Galvo Garage – 2004
• Mas Amiel – Vintage – 2007

Een fijne selectie die mij aan huis geleverd werd. Luxe ten top!

Bij een ochtendlijke tasje caffé raadpleeg ik het wereldwijdeweb voor meer informatie en vraag ik me af…
‘stel dat je een uurtje mijn wijnkennis mag raadplegen. Wat zou je me dan zeker graag horen vertellen?’

Ik hoor het graag alvast van jullie!

Duur Dat zouden de meeste van mijn vrienden zeggen over flessen met prijskaartjes tussen de €17 en €30… PER fles! En ook al steeg mijn wijnbudget met de jaren, dit zijn bedragen waar ik toch ook langer over nadenk dan – “meenemen die fles”.

Op de proeftafel Vandaag proefde ik er heel wat van dat kaliber. [...]]]>

Duur
Dat zouden de meeste van mijn vrienden zeggen over flessen met prijskaartjes tussen de €17 en €30… PER fles! En ook al steeg mijn wijnbudget met de jaren, dit zijn bedragen waar ik toch ook langer over nadenk dan – “meenemen die fles”.

Op de proeftafel
Vandaag proefde ik er heel wat van dat kaliber. We speelden de finale van de Commanderijcup met ons klein en gek wijnclubje. Het budget: maximum €100 voor 4 verschillende flessen.

Echter, geen enkel glas kon me echt bekoren.

• Was het teveel ochtendstond – om 8 uur je bed uit op zondag, en dat voor iemand die sowieso al gebukt gaat onder een ochtendhumeur?
• Was het teveel geweld in elk glas – want er waren wel een aantal blockbusters bij, en dat voor iemand die strak en elegant en beheerste passie in haar wijnvocabularium heeft.
  

Bij het eten
Zo’n 16 glazen later schoven we aan voor een winterbbq vergezeld van meegebrachte flessen (lees St Etienne’s pleidooi). Hier en daar kwam er lekker vloeibaars bij het eten. Vergeef me, namen heb ik niet genoteerd en ik ben geen labeldrinkster.
Er was een barbera d’asti die me deed genieten, een douro die ik kende en steeds pleziert, een languedoc die deed glimlachen.

In de auto huiswaarts vroeg ik me toch wel af, ben ik dan echt zo’n verwend nest geworden? Een veelvoud aan dure wijnen, en amper een paar konden me bekoren.

In vertrouwd gezelschap
Toch werd deze dag erg lekker afgerond, Peter nodigde Bart en mij uit op een kleine afterparty bij hem thuis! La quadratura del cerchio van Roberto Cipresso en een Spätburgunder van Hex Von Dasenstein lieten me weer maar een keer tot in de toppen van mijn tenen genieten. Het waren dan ook 2 toppers die onze gastheer uit zijn kelder haalde.

En toch,  hoeveel invloed heeft gezelschap op het drinken van een glas?  Bart en Peter, de mensen van wijnclub Amici koppelden me eerder die dag aan beide heren, zijn dan ook mijn 2 “oer-wijn-mannen”. Het zegt veel over hoe vertrouwd ze me zijn. Door hen heb ik de wijnmicrobe te pakken gekregen en in hun aanwezigheid voel ik me telkens weer als de kers in een mon-cherieke.
Ik vraag het me af, napratend aan een tafel, knap gemaakte wijnen en omarmend gezelschap… Wat doet dat met je drink-ervaring?

Wat denken jullie, hoeveel % invloed heeft het gezelschap op het glas … ?

@foto

En daar zaten we dan met onze mond vol tanden, tong en wijngedruis.

Moest u niet mee zijn kijk dan even bij

Blind geproefd Het moest ervan komen. Na een aantal karaffeer discussies namen we de handschoen op. Hadden we gelijk om wijnen niet te [...]]]>

@foto

En daar zaten we dan
met onze mond vol tanden, tong en wijngedruis.

Moest u niet mee zijn kijk dan even bij

• have a nice wine today!
• den bloeyenden wijngaerdt
• mijn postje

Blind geproefd
Het moest ervan komen. Na een aantal karaffeer discussies namen we de handschoen op. Hadden we gelijk om wijnen niet te willen “verluchtigen”?
Bart vroeg me de flessen voor de proefavond Caraffé ou non-caraffé door elkaar te zetten, zodat hij absoluut niet wist welke nu de gekaraffeerde versie was en welke de ongeschonden.

En bij de eerste 2 glazen kozen we
- in tegenstelling tot de volledige wijnclub -
voor de gekaraffeerde versie…

Daar zaten we dan, we hadden er toen mee moeten ophouden

Glazen 3 en 4 was de Argentijnse malbec in niet en wel gekaraffeerde volgorde,
daarop volgend een Australische shiraz in wel en niet gekaraffeerde linie.
Het verschil tussen de 2 versies malbec was zo groot, dat Bart een tijdje dacht dat 3 en 5 dezelfde wijn bevatten.

De gekaraffeerde malbec had veel meer zuren en tannines dan de net-uit-de-fles versie.
Heb ik last van waanideeën, rode olifantjes, kan het zo’n verschil ?
Navraag bij onze in onzekerheid verkerende wijnmeester leverde echter hetzelfde antwoord op… Ja zei die, beduidend meer zuren en tannine in glas 4(K) dan in glas 3.

Onze blindproevers
Het knappe was dat onze voltallige wijnclub de juiste 3-4 / 5-6 combinatie maakte. Al waren de meningen verdeeld over welke zijn doorluchtige hoogheid was en welke niet. Maar bijna unaniem kozen ze voor de gekaraffeerde versie als zijnde de lekkerste, meer versmolten, zachtere tannine was het argument voor keuze 4.

De vraagtekens sprongen uit mijn ogen… serieus?
Hoe komt het dat voor mij/ons net dat glas stroef overkwam door teveel tannine?

Is het de invloed van Sybille, onder wiens hoede we getraind worden op zuren en tannine in wijn proeven… No lo so!
Maar het verbaasde me toen en nu nog steeds. Vreemd hoe ieder toch weer totaal “anders” proeft.
Het credo van onze voorzitter indachtig ‘iedereen heeft altijd gelijk’ is weer maar eens aangetoond.

En fijn vind ik dat, ‘t zou maar saai zijn als we het altijd met elkaar eens zijn. Al was ik wel blij met die ene gelijklopende ziel

Uiteindelijk vonden we, die hevige tegenstanders van karafferen, dat 2 van de 4 wijnen baat hadden bij wat luchttoevoer. De bordeaux (2005) en de shiraz (2006) bleven overeind (en meer) na de overgietsessie. Al was ik na een halfuurtje glasgewenning niet echt meer overtuigd van die bordeaux… hij was echt alles kwijt.

Het volledige verslag vindt u bij DBW!

Om aan detail-liefhebbers te voldoen:

• Bordeaux Chateau Colombier – Monpelou 2005 / gekaraffeerd die dinsdag om 10:00 en terug in de fles gegoten om 18.00 – wel in een koele omgeving laten open komen.

• Malbec Don David 2008 uit Argentinië / gekaraffeerd de dag voordien ‘s avonds en 24 uur later terug in de fles gegoten.

• Shiraz Bishop van Ben Glaetzer 2006 / ter plaatse gekaraffeerd en dadelijk weer in de fles gegoten.

• En we proefden ook nog een Maréotis 2006 van Viret, Zuidelijke Rhône / ter plaatse gekaraffeerd en zo’n 2 uur later terug in de fles gegoten en dadelijk uitgeschonken in de glazen.